Άκου, χρυσαυγίτη

Άκου, χρυσαυγίτη

όπως πιθανόν να καταλάβεις δεν απευθύνομαι στο μαυροτσούκαλο που παρουσιάζεται για φίρερ της οργάνωσής σου. Είναι γνωστή η υπόληψη που έχει στο διεθνές ‘’λευκό κίνημα’’ που τον αποκαλεί «μαύρο λίπος» (τάδε έφη Ρώσος φίρερ). Είναι γνωστή και η σχέση του με τις μυστικές υπηρεσίες, με στοιχεία από πρωτοκλασάτους της οργάνωσής σας που έπαψαν να είναι μέλη σας. Δεν απευθύνομαι στον άρειο  και πρώην υπαρχηγό σας, Περίανδρο, που επιχείρησε να εκτελέσει τον φοιτητή Δ. Κουσουρή το 98, στα δικαστήρια Ευελπίδων (είναι ακόμα στη φυλακή;). Δεν απευθύνομαι στον Χρ. Ρήγα που σας μάζευε στο μαγαζί του στον Άγιο Παντελεήμονα και ως βασική εργασία του ήταν η εκτέλεση συμβολαίων θανάτου (τα έχεις μάθει αυτά;). Δεν απευθύνομαι σε κάθε λογής εμπόρους όπως ο Παναγιώταρος ή ιδιοκτήτες γυμναστηρίου στα Χανιά ή συμβολαιογράφους από την Πάτρα ή κάθε λογής στελέχη με καβάντζες κι άκρες στην αστυνομία, στο στρατό, στη ‘’δικαιοσύνη’’ ή στα λεφτά της οικογένειας.

Απευθύνομαι σε σένα, το φτωχό, το νέο, τον κακομοίρη, που ενθουσιάζεσαι με τη ‘’ριζοσπαστική’’ ιδέα «εναντίον όλων» και στο τέλος χτυπάς ανελέητα φτωχούς και κακομοίρηδες μαύρους, μαλλιάδες κι άλλους «αριστεροαναρχοάπλυτους», κάνοντας υποκλίσεις σε όσους (και ξένους) συνεργάζονται με μαφίες και μπάτσους για τα ναρκωτικά, την πορνεία και τα όπλα ή κάνοντας έμμεσα πλάτη σε εμπόρους (και ξένους) που προστατεύονται από τα μορατόριουμ του συστήματος (μάθε κινεζικά και σκάσε, γιατί σε βλέπω πορτιέρη στην ελληνική china town). Γράφω σε σένα που είσαι πίσω από τα ΜΑΤ προστατευμένος κάθε φορά που ‘’συναντιόμαστε’’, που βγαίνεις με το σουγιά και σφάζεις. «Μπράβο συναγωνιστή» σου λένε και συ καμαρώνεις σα γύφτικο σκεπάρνι γιατί αναγνωρίζεται η δράση σου.  Όμως το «δεν θα αναλάβουμε ευθύνη» δεν σου το έχουν πει. «Εμείς θα λέμε ότι δεν τα κάναμε εμείς. Εσείς συνεχίστε να βαράτε, να μαχαιρώνετε». Μέχρι πότε όμως, νεαρέ, φτωχέ και κακομοίρη χρυσαυγίτη;

Άκου, χρυσαυγίτη

θα βρεθείς στη φυλακή (ως τελευταία τρύπα στο ζουρνά -για τα μάτια του κόσμου- από την αστυνομία που ενίοτε πιέζεται να συλλάβει και κάποιον από εσάς) αφού θα έχεις μαχαιρώσει διάφορους μελαμψούς, αριστερούς, κοσμοπολίτες, αναρχικούς, που ως γνωστόν «η γη δεν τους ανήκει» αλλά μόνο σ’ αυτούς που έχουν «αίμα και τιμή». Θα βρεθείς μονάχος, ολομόναχος (ομολογώ σε πολύ δύσκολες συνθήκες-έχεις μάθει για το πώς θα σε περιμένουν κάποιοι -δικαίως- στη φυλακή;) αδειασμένος από αυτούς που σου πιπίλισαν τα μυαλά για τον ιστορικό σου ρόλο, να καθαρίσεις τη γη. Το «αίμα και τιμή» σε εκείνες τις συνθήκες –πίστεψέ με- δεν θα σου φανεί καθόλου χρήσιμο.

Άκου, χρυσαυγίτη

επαγγελματικά δεν έχεις άλλη διέξοδο: ναρκωτικά, σωματεμπορία και «πόρτα» σε μαγαζιά. Ο χώρος στον οποίο ανήκεις αυτοχρηματοδοτείται από τον κόσμο της κακιάς νύχτας που αποτελεί εικόνα και ομοίωμά του. Ο σκληρός πυρήνας της αστυνομίας, του στρατού και της ‘’δικαιοσύνης’’  έχει αναπόδραστες σχέσεις με τον υπόκοσμο. Από επάγγελμα; Εντάξει! είναι τα ΜΑΤ, ΔΙΑΣ και ΔΕΛΤΑ αλλά πόσοι από εσάς θα προλάβουν και πόσους από εσάς θα προσλάβουν; Τι σας απόμεινε: Όπλα, ναρκωτικά, κάθε χρώματος γυναικεία σάρκα, λαθρεμπόριο, εκτελέσεις συμβολαίων θανάτου, μισθοφόροι σε στρατούς. Ξέρεις, όπως οι αμερικανιές που σου αρέσει να βλέπεις σαν διασκέδαση μετά το καθήκον σου να διαβάζεις τους λόγους του φίρερ Μιχαλολιάκου ή στα πιο κρυφά, το «ο αγών μου». Μόνο που οι ταινίες δεν είναι η πραγματική ζωή.

Άκου, χρυσαυγίτη

μιλάς για την Ελλάδα και δεν έχεις διαβάσει ούτε καν, ελληνική ιστορία από τις πηγές της. Διάβασε Σολωμό (έστω τον «ύμνο εις την ελευθερίαν» που νομίζεις ότι ψέλνεις όταν γκαρίζεις τις δυο πιο γνωστές από τις στροφές του), διάβασε Ρήγα, Κοραή, διάβασε Κολοκοτρώνη, διάβασε Μακρυγιάννη. Διάβασε το τι έκαναν τα «τιμημένα» SS και η Βέρμαχτ που τόσο θαυμάζεις, στα ελληνικά χωριά, μαζί με τους ιδεολογικούς σου προγόνους. Μάθε για τα Καλάβρυτα, για το Δίστομο, για τα χωριά της Κρήτης για την Καισαριανή και για τόσα άλλα μέρη της Ελλάδας «σου» που εκτελεστήκαν χιλιάδες «συνέλληνές σου» από τα SS και τους ιδεολογικούς προγόνους σου, τα τάγματα ασφαλείας και τους χίτες. Μάθε για το λιμό στην κατοχή που οι θαυμαστοί εγκέφαλοι του εθνικοσοσιαλισμού καταδίκασαν τη χώρα «σου» να πεθαίνει στους δρόμους. Μάθε για τα βασανιστήρια της χούντας, για το Πολυτεχνείο που δεν αντέχεις να ακούς (επειδή σε μάθαν να παπαγαλίζεις για την ηθική φθορά μέρους της γενιάς του), για ότι έκαναν στη χώρα «σου» αυτοί οι αξιωματικοί που έκαναν «το λάθος» να μην μας εξοντώσουν όλους (ποιος από αυτούς τους έλληνες αξιωματικούς της Απριλιανής Χούντας καυχιόταν ότι ήταν στο ολοκαύτωμα τον Καλαβρύτων;-ψάξε). Μάθε για τους αρχαίους έλληνες αλλά από τα κείμενά τους. Διάβασε τους προσωκρατικούς, Αριστοτέλη, Πλάτωνα, διάβασε τους τραγικούς, τον Αριστοφάνη, διάβασε τους κυνικούς, τους στωικούς. Τέλος πάντων διάβασε κάτι από αυτούς-κι όχι για αυτούς. Διάβασε, πραγματικά, για ότι θαυμάζεις και μισείς ταυτόχρονα: για τις πολυεθνικές αυτοκρατορίες των Αλεξανδρινών χρόνων και του Βυζαντίου που διαψεύδουν κάθε προσπάθεια των ηλιθίων ‘’διανοουμένων’’ του «κινήματός» σας να ονοματίζουν ελληνικό κάθε ακύρωση της ελληνικής σκέψης που ως οικουμενική σκέψη εμπεριείχε τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία και την αμφισβήτηση.

Άκου, χρυσαυγίτη

θα σου τα έλεγα όλα αυτά μπροστά σου, αν μπορούσα να σου τα πω. Αν δεν φοβόμουν ότι θα με σκοτώσεις ή θα με στείλεις στο νοσοκομείο όπως συνηθίζεις με τους εχθρούς που έχεις στο άδειο σου κεφάλι. Είσαι σχεδόν πάντα κρυμμένος πίσω από τα ΜΑΤ, με τις φαλτσέτες έτοιμες να μου βγάλουν τα εντόσθια. Είσαι πάντα οπλισμένος με ρόπαλα και μαχαίρια κι έτοιμος να μου ανοίξεις το κεφάλι. Αναρωτιέμαι αν ποτέ φτάσουν σε εσένα αυτά που σου γράφω αλλά δεν έχω άλλο τρόπο να σου τα πω.

Άκου, χρυσαυγίτη

δεν είσαι εσύ ο μεγαλύτερος κίνδυνος ούτε φοβάμαι ότι θα δημιουργήσεις κίνημα, πέρα από τις ψήφους στα τυφλά που θα βγάλουν τους αρχηγούς σου, βουλευτές. Ξέρω όμως ότι αν δεν βάλεις τον πισινό σου κάτω, να διαβάσεις και να σκεφτείς, θα σε έχω οπλισμένο απέναντί μου, έτοιμο να με καθαρίσεις.

Και να ξέρεις ότι δεν θα κλάψει μόνο η μάνα μου.

Ο συμμαθητής σου, ο παλιός σου φίλος, ο γείτονάς σου, 

ο ξάδερφός σου, ο αδελφός σου, ο συγγενής σου, 

ο άνθρωπος της διπλανής σου πόρτας

Εδώ στην ξένη χώρα

Εδώ στην ξένη χώρα
αχ τι στεναχώρια
Τι θα φάω τι θα πιω
τι θα στείλω στο χωριό
οι γυναίκες είναι χύμα
Καίγομαι σαν τις κοιτώ
δεν με θέλουν κι είναι κρίμα

Εδώ στην ξένη χώρα
αχ τι στεναχώρια
Κάθε βράδυ στον σταθμό
τριγυρίζω για να πω
μια κουβέντα σ' ένα φίλο
Κι αν μια νύχτα δεν τον βρω
μοιάζω με χαμένο σκύλο

Εδώ στην ξένη χώρα
αχ τι στεναχώρια
Θα γυρίσω στο χωριό
δεν αντέχω δεν βαστώ
τι κορμί βασανισμένο
Ψάχνω νά'βρω αδερφό
κι όλοι με φωνάζουν ξένο

Τελικά για όλα φταίνε οι μετανατάστες;

Μεταξύ φονταμενταλιστών (Οσάμα ή Ομπάμα;) Στις απαρχές μιας νέας «αθωότητας»

Οι 100 νεκροί της Νορβηγίας, στέλνουν το μήνυμα που ακόμα δεν έχουμε καταλάβει. Οι επιθέσεις τύπου «Οκλαχόμας» ή τύπου «δίδυμων Πύργων» πνίγουν και θα συνεχίζουν να πνίγουν την ανθρωπότητα. Είτε στην Τσετσενία υπό τη μορφή αντάρτικου για την επιβολή του Ισλάμ  και την «επίθεση» στον ιμπεριαλισμό, είτε στο Αφγανιστάν-Ιράκ για την επιβολή της «δημοκρατίας» και την «εξάλειψη» της μισαλλοδοξίας, θα βρεθούμε ανάμεσα σε μικρά ή μεγάλα «δόγματα τύπου Μπους» και σε μικρούς ή μεγάλους «ιερούς πολέμους τύπου Οσάμα». Η νέα τάξη πτωμάτων σε όλο της το μεγαλείο πυροδοτεί μια βάρβαρη σύγκρουση με ένα τεχνολογικό εξοπλισμό, που οι συνέπειές της και η εξέλιξή της θα κάνει το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο να μοιάζει με το παιχνίδι «κλέφτες κι αστυνόμοι» της παλιάς γειτονιάς. Θεωρίες περί «σύγκρουσης πολιτισμών» μεταθέτουν την αιώνια σύγκρουση μεταξύ αυτονομίας και βαρβαρότητας σε δυο πόλους που ενισχύουν την κυρίαρχη ιδεολογία που μυρίζει πετρέλαιο, πυρίτιδα, ραδιενέργεια, ενώ από την άλλη η «ανοχή» στην «πολυπολιτισμική» κοινωνία του δεξιού και αριστερού φιλελευθερισμού έχει φτάσει στο απροχώρητο της ενίσχυσής τους. Φασίστες από τη μια που έχουν ως έσχατο παραμύθι την υπεράσπιση των δυτικών αξιών ή της εργασίας του «ντόπιου» και Ισλάμ από την άλλη που θα κοιτάξει με κάθε ευκαιρία να πάρει μαζί του τον κατατρεγμένο μετανάστη, τον κάτοικο της αμερικανικής αποικίας για μια νέα ιστορική επέκταση, στο φόντο μιας παγκόσμιας αντίληψης ανάπτυξης των παραγωγικών μέσων και της ευλογίας της μετανάστευσης. Το ζούμε και θα συνεχίσουμε σε μεγαλύτερη έκταση να το ζούμε και στον ελλαδικό χώρο μέσω των διεθνών αναφορών που μυρίζουν αίμα, πτώμα και κρατική καταστολή.

Μιλάνε διαρκώς για το τέλος της αθωότητας σε μια παγκόσμια κοινωνία που απλά συναινεί στο μεγαλύτερο μέρος της στα εγκλήματα της αποικιοκρατίας, των πολέμων, της εκμετάλλευσης εργατικής δύναμης, της οικολογικής καταστροφής. Μιλάνε για το τέλος της αθωότητας μετά από εκ προμελέτης εγκλήματα, τύπου «Οκλαχόμα» ή «τύπου δίδυμων Πύργων» όταν πριν από αυτά έχουμε ήδη μαζικά εγκλήματα της παγκόσμιας ανεπτυγμένης Δύσης, μαζί με τις «αναπτυσσόμενες» ή «υπανάπτυκτες» ηγεμονικές ομάδες στο σώμα της ανθρωπότητας. Λάθος. Τώρα, βρισκόμαστε στις απαρχές μιας νέας «αθωότητας». Όταν για λογαριασμό του αίματος των αθώων, θα απολέσουμε και το τελευταίο αίσθημα ευθύνης απέναντι στον κόσμο, παραδίδοντας στην κοινωνία του κρατικού ελέγχου την ασφάλειά μας προκειμένου «να μην ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο» από δυο πόλους που διεκδικούν το αλάθητο, τότε θα έχουμε παραχωρήσει το κεφάλι μας σε μια νέα γκιλοτίνα.

Αυτονομία ή βαρβαρότητα, στις πλατείες, στις γειτονιές, στα χωριά, στις παγκόσμιες επικοινωνίες, είναι το μήνυμα που πρέπει να σταλεί. Αν δεν πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας, απλά, την έχουμε βάψει.

ΓΚ

Ο Παπουτσής κι η αριστερά μέσα του

Οι δημόσιες πρωτοφανείς, για προϊστάμενο μπάτσων, επικριτικές δηλώσεις για τη λειτουργία της Αστυνομίας, η πρόθεσή του να αναδιοργανώσει τα ΜΑΤ, ΔΙΑΣ κλπ. και η σύγκρουσή του με εκπροσώπους των ΜΜΕ τα οποία τον ψέγουν για τη συμπεριφορά του, δείχνουν μια εικόνα φαινομενικής διάλυσης του εταιρισμού, σε μια συγκυρία που μόνο συναίνεση επιδιώκουν να έχουν. Οι πράγματι, αλήθειες, δια στόματος Παπουτσή, έρχονται εκτός από το να εκτονώσουν τη συγκυρία που περιγράφεται με τη συνεργασία ΜΑΤ-φασιστών και τις απόπειρες δολοφονίας διαδηλωτών, να δώσουν θετικά σημεία αναφοράς στο κοινωνικό σύστημα. Το γεγονός ότι ''ξύπνησε πάλι η αριστερά μέσα στην ψυχή'' του πρώην ΠΑΣΠίτη και προέδρου της ΕΦΕΕ, κάτι που έγινε και την κρίσιμη περίοδο με την απεργία των 300 μεταναστών, δεν είναι κάτι τυχαίο. Σίγουρο είναι ότι μέρος του συστήματος είναι ταγμένο με αυτήν την άποψη και ιδιαίτερα η κοινοβουλευτική αριστερά, όπως και πρόσωπα από άλλους χώρους (π.χ. Παυλόπουλος). Το ερώτημα είναι το, κατά πόσο και πόσο μπορούν στη συγκυρία αυτή, χωρίς τα φασιστόμουτρα των ΜΑΤ και της ΔΙΑΣ που πολεμούν -στην κυριολεξία- στο δρόμο, χωρίς να επιδεικνύουν ''επαγγελματισμό'', θα μπορέσουν να ανταποκριθούν για λογαριασμό του συστήματος απέναντι στη γενικευμένη οργή. Θα δείξει.
ΓΚ

Μεταξύ Δυτικού και Ανατολικού φονταμενταλισμού…

…κερδίζει προς το παρόν η αγορά. Δεν το είπε ακριβώς έτσι ο μαύρος και με ισλαμικό όνομα, πλανητάρχης μας, για τα γεγονότα που συγκλονίζουν την Κανταχάρ στο Αφγανιστάν μετά το κάψιμο αντιτύπου του Κορανίου στις 20 Μαρτίου στις ΗΠΑ από τον φονταμενταλιστή Αμερικανό πάστορα Τέρι Τζόουνς. Όμως για να μπορέσει η αγορά να αυτορυθμιστεί και να μπορέσει να δώσει τη δυνατότητα στο κάθε άτομο να διακριθεί είτε ως επιχειρηματίας είτε ως ευέλικτος νομάς εργαζόμενος, πρέπει να απαλλαγεί από τις προκαταλήψεις της. Το πολυπολιτισμικό, το διαφορετικό, η ανοχή, θεμελιακές αντιλήψεις του φιλελεύθερου ιδεώδους, είναι αυτές που θα σπάσουν κάθε φραγμό από τα δεσμά του παρελθόντος που εμποδίζουν την ανάπτυξη και την κερδοφορία. Κάποια δεσμά απ’ αυτά είναι η θρησκεία, η φυλή, το χρώμα του δέρματος κλπ. που είναι ακόμα εμπόδια για την καπιταλιστική ανάπτυξη. Φαίνεται όμως ότι αυτή η πίστη στην αγορά όχι μόνο δεν εξασφαλίζει τα εχέγγυα αυτής της ουτοπίας αλλά μεγαλύτερα εμπόδια για την επιβίωση και τη χειραφέτηση της ανθρωπότητας ορθώνονται. Κι αυτό γιατί το πολυπολιτισμικό μπορεί μόνο να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη λειτουργία της ηγεμονεύουσας τάξης διασφαλίζοντας απλά ένα συμβόλαιο ανοχής (μη με πειράζεις να μη σε πειράξω) που επεκτείνει την αγοραιοποίηση της κοινωνίας. Αυτό κι αν είναι ουτοπία! Όταν καταργούνται οι όροι συνύπαρξης, κατανόησης, σχέσης και αντικαθίστανται από την ανοχή και την επικοινωνία, τότε η κοινωνία μετατρέπεται σε μια συνάθροιση ατόμων όπου ο πόλεμος όλων εναντίον όλων καραδοκεί. Προς το παρόν τα 2 υπάρχοντα στρατόπεδα παίζουν το ρόλο τους. Κι αν μιλάμε για την ατομική σωτηρία που επαγγέλλονται, σωτηρία που επαγγέλεται η Αγορά για τον επίγειο παράδεισο, αρκεί να κάνεις αυτά που πρέπει, τότε μιλάμε για επιλογή μεταξύ κολάσεων. Για 2 ή 3, μιλάμε; ΚΓ

ο ξένος και ο ξένος (ιδού ο πολιτισμός της αγοράς)

The most indestructible, everlasting and insurmountable Wall among us is invisible... The Invisible Wall or different ways to spend your summer on a small island.

Το πιο άφθαρτο, αέναο και ανυπέρβλητο τείχος αναμεσά μας είναι αόρατο... Το Αόρατο Τείχος ή διαφορετικοί τρόποι να περάσετε το καλοκαίρι σας σε ένα μικρό νησί.

μετανάστευση-προσφυγιά: για ό,τι και εδώ, οφείλουμε να θυμόμαστε

Καράβι ποιός σε κέντησε 
ποιός σου βαψε τα ξάρτια
για να με πάρεις μακρυά 
και να δακρύσουνε πικρά
της μάνας μου τα μάτια

Φέυγω γιατί με πίκρανε η φτώχια και ο πόνος
ειχε πνιγεί η ελπίδα μου 
είχε σβηστεί ο ήλιος 
είχε χαθεί ο δρόμος

Με δέρναν όλοι οι καιροί 
μου πάγωναν τα μάτια
μου κάναν πέτρα το ψωμί 
μου κάναν βούρκο το νερό
και την καρδιά κομάτια

Φέυγω γιατί με πίκρανε η φτώχια και ο πόνος
ειχε πνιγεί η ελπίδα μου 
είχε σβηστεί ο ήλιος 
είχε χαθεί ο δρόμος

Δεν μου χαν μείνει να αγαπώ
δυο χέρια να αγκαλιάζω
μονό τα χείλι με καημό 
και μια φωνη με πυρετό 
τον πόνο να φωνάζω

Φέυγω γιατί με πίκρανε η φτώχια και ο πόνος
ειχε πνιγεί η ελπίδα μου 
είχε σβηστεί ο ήλιος 
είχε χαθεί ο δρόμος

Μετανάστες και βαλίτσες
κι αποτσίγαρα ριγμένα
δίπλα από τις ράγες
Τα μεγάφωνα από πάνω
κάνουν σαν τις κάργιες

Οι γιατροί με τους επόπτες
στ' άψε σβήσε μας χωρίζουν
τα καλά απ' τα σκάρτα
Τώρα στη γραμμή σε βάζουν
και σου δίνουν κάρτα

Πώς κουνήθηκεν ο κόσμος
κι από τα χωριά της Δράμας
βρέθηκες σε τόπους
που σαν του καπνού τα φύλλα
βλέπουν τους ανθρώπους

 

Γυναίκ’ αφήνω νιόπαντρη, μανούλα μου, σε σένα 
και πάω να βρω την τύχη μου στα έρημα τα ξένα.

Μετανάστης φεύγω τώρα, αχ μανούλα μου 
και στα χέρια σου αφήνω πια την γυναικούλα μου.

Καρδιά αν έχεις, μάνα μου και με πονά η ψυχή σου, 
αγάπα την γυναίκα μου σαν να ‘τανε παιδί σου.

Μετανάστης φεύγω τώρα, αχ μανούλα μου 
και στα χέρια σου αφήνω πια την γυναικούλα μου.

Στα δάκρυα του χωρισμού, πνίγομαι ο καημένος, 
αφήνω την γυναίκα μου καινουριοπαντρεμένος.

Μετανάστης φεύγω τώρα, αχ μανούλα μου 
και στα χέρια σου αφήνω πια την γυναικούλα μου.

μετανάστευση-προσφυγιά: την πόρτα ανοίγω

Δίωρη κατάληψη σε γραφεία του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης

Τα συγκεκριμένα γραφεία του Οργανισμού βρίσκονται στα όρια των δήμων Αλίμου και Αγίου Δημητρίου. Η κατάληψη πραγματοποιήθηκε μεταξύ 8:30-10:30 π.μ. απο 25 περίπου συντρόφους με πανό, τρικάκια, κείμενα, αποστολή fax σε υπουργεία κλπ. Το κείμενο που ακολουθεί ήταν το κείμενο που μοιραζόταν μαζί με το κείμενο-ανακοίνωση έναρξης της απεργίας πείνας της συνέλευσης των μεταναστών απεργών πείνων.

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΞΕΝΟΙ 

Σήμερα Παρασκευή 28/01/11 προχωρήσαμε σε συμβολική κατάληψη στον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης ως ένδειξη αλληλεγγύης στο πλήρως πολιτικό αίτημα των εκατοντάδων μεταναστών απεργών πείνας, για τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών με πλήρη και ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα. Μια κίνηση αξιοπρέπειας και αγώνα ενάντια στην οικονομική εκμετάλλευση, την κοινωνική απομόνωση και την εξαθλίωση στην οποία εξωθούνται αυτοί οι  άνθρωποι από τις διεθνείς επεμβάσεις λεηλασίας και «εκδημοκρατισμού» του ορυκτού πλούτου ή της γεωπολιτικής σημασίας των χωρών τους, την αδίστακτη γραφειοκρατία των χωρών υποδοχής, την βία των μαφιών εμπορίας ανθρώπων, τη «ζεστή φιλοξενία» από τους μπάτσους, τους μισθοφόρους συνοριοφύλακες (frontex) και τα κέντρα υποδοχής, μέχρι τους παραπλανημένους πατριώτες/νοσταλγούς του χίτλερ.. Η κίνηση μας αυτή φέρει έναν επιπλέον συμβολισμό λόγο της γειτνίασης του ΔΟΜ με έναν άλλο οργανισμό κομβικής σημασίας για τη διαχείρισή της αβεβαιότητας εργαζομένων – ανέργων(ΟΑΕΔ). 

Ο αγώνας για νομιμοποίηση στα χέρια των ίδιων των μεταναστών

Το κύμα συμπαράστασης -παρά το αιφνίδιον της δράσης τους- προς τους 300 μετανάστες που το μεγαλύτερο τμήμα τους ξεκίνησε απεργία πείνας στο κτίριο της Νομικής Σχολής, με το αυτονόητο αίτημα της νομιμοποίησής, ήταν ένα από τα πιο σημαντικά πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα των τελευταίων δεκαετιών. Οι  αλληλέγγυοι πολίτες κυρίως προερχόμενοι από τον αναρχικό χώρο, που επέλεξαν να μην μπουν σε πλασματικά και πλαστά διλλήματα ή να σκεφτούν περί της προστασίας του κτιρίου, περί της υγιεινής, περί της υποβάθμισης των υποδομών εκπαίδευσης ή περί της νομιμότητας της ενέργειας των ανθρώπων αυτών να εγκατασταθούν, ήταν η ανάσα των ημερών μας. Το να μιλήσει ή να γράψει κανείς εκτενώς για την κυβέρνηση και τα κρατικά κόμματα και παρατάξεις από τη χουντική δεξιά του ΛΑΟΣ (των κινεζοτσολιάδων της COSCO) μέχρι το ΚΚΕ, το ΣΥΝ και το ΣΥΡΙΖΑ (των εύστοχων επιλογών), ή για την εργολαβία προστασίας των μεταναστών που δεν ονομάζεται έτσι, στην πολιτικώς ορθή γλώσσα και δη της αριστεράς, είναι σαν να επιδιώκει να χάσει το σάλιο του ή να κάνει τα δάχτυλά του να υποφέρουν χωρίς σοβαρή αιτία με τη γραφίδα ή μπροστά στο πληκτρολόγιο. Ήταν, είναι και θα είναι, οι βαλβίδες ασφαλείας του κοινωνικού συστήματος.

Μετά την όποια επιλογή των ίδιων των ανθρώπων που επέλεξαν μ’ αυτόν τον πρωτοφανή και μαζικό τρόπο να αγωνιστούν, μετά από τη δεδομένη συμπαράσταση και συμπαράταξη του κοινωνικού κινήματος, κάθε πολιτικό παιχνίδι στα χέρια όποιων νομίζουν ότι κατέχουν ανθρώπους ή κινούν ανθρώπους, απλά σπάει τα αποστήματα και κατεβάζει τις μάσκες, μ’ όποιον ήρωα κι αν αυτές παριστάνουν. Ο αγώνας για νομιμοποίηση των μεταναστών για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, περνά στα χέρια τους και η επιτυχής ή και ανεπιτυχής έκβαση της απεργίας πείνας στην Ελλάδα, είναι ένας σταθμός στην ιστορία των κοινωνικών αγώνων. 
ΓΚ
Ιδού ο λόγος τους:
Εμεις οι 250 μετανάστες απεργοί πείνας που είμαστε ήδη στην 3η ημέρα απεργίας στη Νομική, διεκδικώντας νομιμοποίηση ως αυτονόητο δικαίωμά μας, μαθαίνουμε για τις συζητήσεις που εξελίσονται γύρω από το αίτημά μας, τις ανακρίβειες, τα ψέματα και τη σκόπιμη διαστρέβλωση της αλήθειας. Δεν ξέραμε αν την κατάσταση ευθύνεται η κυβέρνηση ή τα ΜΜΕ, αλλά είναι απαράδεκτο την ώρα που εμείς έχουμε εκδώσει δελτία τύπου, είχαμε αφήσει ανοιχτό το χώρο απεργίας από την 1η μέρα στους δημοσιογράφους και έχουμε στείλει εκπροσώπους μας στην πανεπιστημιακή κοινότητα και την κυβέρνηση, να λέγονται όλα αυτά τα ψέματα. Έτσι λοιπόν, θέλοντας να βάλουμε τα πράγματα στην θέση τους και να μάθουν όλοι την αλήθεια, δηλώνουμε τα παρακάτω:
1. Δεν είμαστε αυτό που παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ, οι καημένοι, οι πάμφτωχοι, χωρίς σπίτι, δουλειά και ρούχα μετανάστες κ.λ.π. Και σπίτια έχουμε και συγγενείς και δουλειές στις πόλεις που αφήσαμε πίσω μας. Δεν ψάχναμε κατάλυμα εδώ στην Αθήνα αλλά ήρθαμε για να παλέψουμε (όσο αντέξει ο οργανισμός μας) για τη νομιμοποίηση μας, τα δικαιώματά μας και για αξιοπρεπείς όρους ζωής.
2.Δεν είχαμε σκοπό να ενοχλήσουμε κανένα. Από την αρχή ξέραμε ότι στο χώρο που θα μπαίναμε δε θα γινόντουσαν μαθήματα. Σεβόμαστε και πρστατεύουμε το χώρο που φιλοξενεί τον αγώνα μας και χαρήκαμε πολύ όταν πληροφορηθήκαμε ότι η σχολή λειτουργεί ξανά κανονικά.
3. Αποφασίζουμε μόνοι μας και ανεπηρέαστοι μέσα από τις συνελεύσεις μας (των απεργών). Δεν κρύβεται κανένας ούτε μπροστά μας αλλά ούτε και πίσω μας. Και δεν δεχόμαστε καθοδήγηση από κανέναν! Ζητήσαμε βοήθεια και από ΄την αρχή στάθηκαν δίπλα μας Έλληνες και ξένοι αλληλέγγυοι και τους ευχαριστούμε πολύ για αυτό. Δε θα ξεχάσουμε ποτέ πόσο πολύ μας βοηθάνε σε αυτόν τον αγώνα μας.
4.Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους τους πρόσφυγες που αυτή τη στιγμή πραγματοποιούν απεργία πείνας με σκοπό τη νομιμοποίηση τους (προπύλαια και πολυτεχνείο) και ζητάμε από την κυβέρνηση να ικανοποιήσει τα αιτήματά τους.
5.Σήμερα δεχτήκαμε πρόταση μετεγκατάστασης με συγκεκριμένους όρους. Οι βασικοί λόγοι για τους οποίους αυτή η μετεγκατάσταση είναι αδύνατη είναι οι εξής τρεις:
α) Στον προτεινόμενο χώρο μπορουν να είναι μέσα μόνο οι απεργοί και όχι οι αλληλέγγυοι.
β) Ο χώρος αυτός θα φρουρείται από την αστυνομία, γεγονός το οποίο όχι μόνο δε θα λύσει προβλήματα αλλά θα δημιουργήσει και εντάσεις.
γ) Η προτεινόμενη λύση είναι μόνο προσωρινή και δεν δίνει μόνιμη λύση.
Εμείς οι μετανάστες οι οποίοι αναγκαζόμαστε να περιπλανιόμαστε σε όλο τον κόσμο, δεν θέλουμε να αναγκαστούμε να περιπλανηθούμε και κατά τη διάρκεια της απεργίας πείνας.
Ωστόσο δηλώνουμε ότι παραμένουμε ανοιχτά σε προτάσεις οι οποίες όμως θα πληρούν τους όρους του αγώνα μας.
Ακόμα γνωρίζουμε ότι δεν συντρέχει λόγος ασύλου. Καλούμε λοιπόν την Κυβέρνηση να μην ασχολείται με αυτό το θέμα, αλλά να εστιάσει στο δίκαιο αίτημά μας και τη λύση του.
Τέλος καλούμε όσους αλληλέγγυους το επιθυμούν να παραβρεθούν στη συγκέντρωση αλληλεγγύης , η οποία θα πραγματοποιηθεί αύριο το απόγευμα… έξω από τη Νομική σχολή.

Απεργία Πείνας 300 μεταναστών

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη.

Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.

Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.

Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη. Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.

Ιανουάριος 2011
Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας

 

Τα τείχη μας φτάνουν μέχρι τη Λέρο

Δυστυχώς στο νησί της Λέρου εφαρμόστηκε βίαια και με αναλγησία το πρόγραμμα επαναπροώθησης μεταναστών στην Τουρκία, με πρώτα θύματα μιας απάνθρωπης αντιμετώπισης, τους δηλωθέντες Παλαιστίνιους μετανάστες της Λέρου. Στις 10/1/2011, στις 19.30, δίχως προειδοποίηση, προετοιμασία και επιλογή επιβιβάστηκαν, με προορισμό την Τουρκία, σε ναυλωμένο για το σκοπό αυτό καράβι 40 μετανάστες, μεταξύ των οποίων υπήρχαν 20 βρέφη και παιδιά.
Στις 8/12/2010 είχαν συλληφθεί στη θάλασσα από το λιμενικό 68 συνολικά μετανάστες, οι οποίοι είχαν δηλώσει Παλαιστίνιοι, εκτός από δυο που είχαν δηλώσει Αφγανοί. Κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, οι μετανάστες χαρακτηρίστηκαν ως Σύριοι. Όλοι διέμεναν στο ξενοδοχείο Ara, το οποίο εκμισθώνεται από τη Νομαρχία Δωδεκανήσου, για τη φιλοξενία μεταναστών και προσφύγων. Η τοπική κοινωνία της Λέρου ,στην πλειοψηφία της, στέκεται αλληλέγγυη στο ζήτημα των μεταναστών, συνδράμοντας με όποιο τρόπο μπορεί και βοηθώντας στην αξιοπρεπή διαβίωσή τους, για όσο καιρό παραμένουν στο νησί. Κατά συνέπεια, ουδείς λόγος υπήρχε αυτής της βίαιης επαναπροώθησης, που ουσιαστικά έγινε δίχως επιλογή και δίχως να ληφθούν υπόψιν η ανάγκη προστασίας των ανήλικων παιδιών και η προστασία της οικογένειας, καθώς και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.
Αποτέλεσμα αυτής της εσπευσμένης κίνησης των αρχών ήταν να απομακρυνθούν από ένα ασφαλές περιβάλλον 20 βρέφη και παιδιά, εκ των οποίων ένα τετράχρονο κοριτσάκι τυφλό και δυο μωρά με παθολογικά προβλήματα, καθώς και να χωριστούν δύο οικογένειες. Μέσα στο αγιάζι του λιμανιού διαδραματίστηκαν τραγικές σκηνές. Οι μάνες προσπαθούσαν να προφυλάξουν τα μωρά τους και η πενηνταδιάχρονη Αμούνα, με έντονα συμπτώματα σοκ, θρηνούσε για το βίαιο αποχωρισμό της από τον άντρα της και τα τρία τους παιδιά, ενώ ο σύζυγος της που έχει μείνει πίσω βρίσκεται σε κατάσταση πανικού. Επίσης η δεκαοχτάχρονη Μαριάν σπάραζε στο λιμάνι φεύγοντας για την Τουρκία, ενώ ο σύζυγός της που έχει μείνει πίσω εισήχθη στο νοσοκομείο με έντονα ψυχολογικά προβλήματα.
Αφού λοιπόν ο κος Υπουργός ΥΠΠΟ δηλώνει ότι έχει ιδιαίτερη ευαισθησία για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την αγωνία και την ελπίδα των μεταναστών για μια καλύτερη ζωή, πώς χρησιμοποιεί αυτές τις βάναυσες μεθόδους επαναπροώθησης; Γνωρίζει ο κος Υπουργός ότι εκδιώχθηκαν μωρά μόλις μερικών μηνών, παιδιά και γυναίκες δίχως τις οικογένειές τους;
Είναι σαφές ότι η κεντρική κυβερνητική επιλογή για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος είναι μόνο η προσπάθεια να σταματήσει η εισροή μεταναστών στην Ελλάδα και κατ' επέκταση στην Ευρώπη. Επιλέγονται έτσι αποτρόπαιες και απάνθρωπες πρακτικές, όπως ο φράχτης στον Έβρο, τα καράβια- φυλακές που θα πλέουν ανεξέλεγκτα στο Αιγαίο μεταφέροντας μετανάστες στην Τουρκία ή στα διεθνή ύδατα... και σε δίχως κριτήρια και δίχως σχεδιασμό επαναπροωθήσεις. Παράλληλα εκκρεμούν χιλιάδες αιτήσεις ασύλου και κατ' ουσίαν δεν προστατεύονται οι πρόσφυγες .
Ρωτάμε λοιπόν τον κύριο Υπουργό αν όλα τα παραπάνω συνάδουν με κοινωνική ευαισθησία, ανθρωπισμό, σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του κοινού περί δικαίου αισθήματος καθώς και με τον πολιτισμό μας ή συμπορεύονται με τα σχέδια των ρατσιστών που κραυγάζουν για τη εκδίωξη όλων των μεταναστών, χειροκροτούν για το φράχτη και απαιτούν ηλεκτροφόρα καλώδια στα σύνορα.
Εμείς από το νησί της Λέρου, που αρνούμαστε να μένουμε απαθείς στη βαρβαρότητα και να στοχοποιούμε τον "άλλο" για τα οποιαδήποτε προβλήματα μας, πιστεύουμε ότι με τέτοιες μεθόδους δε λύνεται το πρόβλημα της μετανάστευσης, η διαχείριση του οποίου απαιτεί μια ολοκληρωμένη, σοβαρή και υπεύθυνη πολιτική. Άλλωστε όσο υπάρχουν πόλεμοι, σφαγές αμάχων, καταπιεστές και καταπιεζόμενοι, πείνα και κοινωνικός ρατσισμός οι άνθρωποι θα μεταναστεύουν με όνειρο μια καλύτερη ζωή.
                                       Ομάδα πολιτών Λέρου

Δεν υπάρχει πλεον Παντ-ελεήμων...

Για άλλη μια φορά σήμερα οι φασίστες προσπάθησαν να δείξουν ότι είναι οι κυρίαρχοι της πλατείας του Αγίου Παντελεήμονα. Ο Μιχαλολιάκος άρχισε να κάνει δηλώσεις του τύπου "αν οι αντιρατσιστές κανονίζουν συγκεντρώσεις εδώ, εμείς θα κανονίσουμε συγκέντρωση στην πλατεία Εξαρχείων" και άλλες συναφείς φαιδρότητες, ενώ οι ελληνικές σημαίες ήταν περισσότερες σχεδόν και από τους ίδιους για λόγους εντυπωσιασμού. Την ξέρουμε όμως την ιστορία: οι πατριώτες είναι μια ζωή και οι μεγαλύτεροι δοσίλογοι, όπως οι πρόγονοί τους άλλωστε γερμανοτσολιάδες στην κατοχή. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ρουφιάνους στη δουλειά που είναι συνάμα και τα μεγαλύτερα λαμόγια.
Το μεταναστευτικό ζήτημα είναι ιδιαίτερα σοβαρό και χρησιμοποιείται ως δούρειος ίππος ενάντια στην άρθρωση ταξικού λόγου και σχέσεων. Τα εκατομμύρια των μεταναστών από ανατολή και νότο διαμορφώνουν μία ανισορροπία στις κοινωνίες, όπως είναι φυσικό με την εισροή τόσο μεγάλων πληθυσμιακών συνόλων σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Είναι σαφές πως οι κυρίαρχοι παίζουν αυτό το χαρτί καταστρέφοντας ολόκληρες χώρες, προκαλώντας το ξερίζωμα όλων αυτών των ανθρώπων, διαμορφώνοντας ένα τεράστιο διαθέσιμο εργατικό δυναμικό χωρίς καμία εργασιακή απαίτηση και προκαλώντας τριγμούς στις τοπικές κοινωνίες που μπορούν να ενισχύσουν φαινόμενα ρατσισμού. Ποιον οφελεί όλο αυτό το πράγμα; Σίγουρα όχι τις ριζοσπαστικές και επαναστατικές κατευθύνσεις που φαίνονται "ανήμπορες" ή "μη διατεθειμένες" να δουν το πρόβλημα που έχει ανακύψει. Κι εκεί έρχονται τα φασιστοειδή.
Σήμερα τελικά δεν έγινε η προβλεπόμενη αντιρατσιστική συναυλία στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα. Ας δει επιτέλους η αριστερά πώς θα αντιμετωπίσει κι αυτή το πρόβλημα με τα φασιστοειδή αντί να κατηγορεί κάθε φορά τους αναρχικούς για χουλιγκανισμό και τραμπουκισμό. Αν δε θέλει να τρώει αυγά και κλωτσιές και να ματαιώνει συναυλίες καταγγέλοντας τους φασίστες για ..."φασιστική συμπεριφορά", ας πάρει κι αυτή τα μέτρα της. Ο πόλεμος θα μαίνεται ακόμα πιο έντονος, θέλουμε δε θέλουμε...
Φ.Κ.

6 χρονών, νεκρό παιδί-οργή!

και μη ρωτήσεις, με τόνο οργισμένο
"μα τι κάνουν πια όλοι, πού χαθήκαν"
πριν γυρίσεις στην ασχολία σου
την παλιά, στο πρόγραμμά σου.

και μη σκεφτείς, "δε βαριέσαι,
με τόσα και τόσα, που να τρέχεις"

μη το καταπιείς κι αυτό, μη τους αφήσεις
να μας πάρουν ότι πιό πολύτιμο έχουμε.

μη το ξεχάσεις, ούτε στιγμή.
"Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος".


ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΟΡΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΞΑΧΡΟΝΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ ΑΠΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΔΙ.ΑΣ. ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΑΘΗΝΑΣ, ΠΕΜΠΤΗ 6 ΓΕΝΑΡΗ 2011 ΣΤΙΣ 6ΜΜ

καλούν η μνήμη και η αξιοπρέπεια

όσο υπάρχουν σύνορα ποτέ δεν θα είναι αρκετά

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ, 
τείχη μεγάλα κι υψηλά 
τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι κι απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι, 
τον νούν μου τρώγει αυτή η τύχη.

Διότι πράγματα πολλά 
έξω να κάμω είχον

Ά! όταν έκτιζαν τα τείχη 
πως να μην προσέξω... 
Αλλά δεν άκουσα ποτέ 
κρότον κτιστών ή ήχον. 
Ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν 
από τον κόσμον έξω.

Δεν φτάνουν τα ναρκοπέδια, δεν φτάνουν οι περιπολίες και οι φρουρές. Δεν φτάνουν οι τόσες δολοφονίες του κράτους που βλέπει τους μετανάστες σαν μύγες στο κρεοπωλείο. Δεν φτάνουν οι συνεργασίες με τους δουλέμπορους και τη φίλια χώρα, Τουρκία. Έτσι κι αλλιώς οι μετανάστες κι οι δουλέμποροι που τους φέρνουν (με υποθηκευμένη ζωή) μας χρειάζονται όσο τους χρειαζόμαστε: για τις αγροτικές δουλειές,για την πορνεία, για να μας κοιτάν τους γονείς που αρνούμαστε να δούμε το τέλος τους. Το τείχος που υψώνεται έχει ένα συμβολικό χαρακτήρα κι όχι βέβαια για τον περιορισμό της μετανάστευσης. Το λένε οι μπάτσοι, το λένε οι "αρμόδιες αρχές", το λένε όλοι αυτοί που το τείχος που τους περικλείει και τους "προστατεύει"  ποτέ δεν θα είναι αρκετό. Το τείχος δεν είναι για τους πρόσφυγες κι όσους εισέρχονται ''παρανόμως'' στο ελληνικό έδαφος. Το τείχος είναι -κυρίως- για αυτούς που ζουν μέσα. Για μας.  Για μας που πρέπει να βρίσκουμε ένα τείχος παραπάνω. Για μας που κάθε σύνορο είναι σκλαβιά και για αυτούς που κάθε νέο σύνορο είναι θάνατος.Το τείχος είναι το σύνορο ανάμεσά μας!

Ευλογία, η μετανάστευση;

Χαράς ευαγγέλια για τους ‘’αντιρατσιστές’’ όλου του κόσμου! «Σημαντικά οφέλη στις τοπικές κοινωνίες αποφέρουν οι μετανάστες διαπιστώνει ο ΟΗΕ, ενώ εκτιμά ότι έως το 2050 θα υπάρχουν περίπου 405 εκατομμύρια μετανάστες σε όλο τον κόσμο αν η μετανάστευση συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό όπως τα τελευταία 20 χρόνια». Ευλογία η μετανάστευση, λένε τα παπαγαλάκια των διεθνών οργανισμών αφού οι δείκτες πάνε καλά. Δηλαδή 37 δις δολάρια ετησίως κερδίζουν οι αμερικανοί από την εισαγωγή ή εισροή μεταναστών. Και ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης λέει χαρακτηριστικά: «πολλές από αυτές τις αντιδράσεις βασίζονται σε μύθους και συναισθήματα και όχι στην οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα». Γνωρίζει προφανώς ο ΔΟΜ, ότι τα καλά αφεντικά που μπορούν να γδέρνουν τους εργάτες δεν κάνουν διάκριση στο δέρμα που γδέρνουν. Το μάθανε καλά εδώ και 2 αιώνες που ο φυλετικός ρατσισμός έχει ηττηθεί. Όποιος είναι πιο καλός στη δουλειά επιβιώνει. Ποιος μιλάει όμως για το ρατσισμό της Αγοράς; Για το ρατσισμό του ποιος θα επιβιώσει; Για το ρατσισμό της αριθμητικής κλίμακας στην εργασιακή απόδοση που πετά χωρίς διάκριση δέρματος όσους δεν του κάνουν;

Φχαριστούμε για τους αγώνες σας ‘’αντιρατσιστές’’ της Αγοράς. Το μάθαμε το πολυπολιτισμικό σας μάθημα. Όλοι είμαστε χρήσιμοι στον τρόπο να ανταγωνιζόμαστε για το ποιος θα επιβιώσει σε ένα σύστημα που μαθαίνει από τα λάθη του. Φχαριστούμε για τις κουζίνες, για τα χρώματα τις μουσικές και το φολκλόρ. Και για τον μαύρο πλανητάρχη! ΓΚ

Κι άλλος νεκρός μετανάστης στο Α.Τ. Αγίου Παντελεήμονα

Το βράδυ του Σαββάτου, ένας 20χρονος πολωνός, ύποπτος για μικροκλοπή, πήδηξε, σύμφωνα με την αστυνομία, από παράθυρο του Α.Τ. Αγίου Παντελεήμονα και μετά τον σοβαρό τραυματισμό του τελικά εξέπνευσε.
Το Α.Τ. Αγίου Παντελεήμονα όπως και εκείνο της Ομόνοιας βρίσκονται στην κορυφή των κολαστήριων της ελληνικής αστυνομίας, ιδιαίτερα όσον αφορά στη "σχέση" τους με τους μετανάστες." Ένας μετανάστης λιγότερος", θα πουν τα απανταχού φασιστοειδή, κάτι που έλεγαν και πολλοί άλλοι όταν πάθαινε κάτι ανάλογο ένας έλληνας μετανάστης προς την Αμερική, πριν από κάποιες δεκαετίες.
Η ελληνική αστυνομία και οι συνεργαζόμενες φαστιστοομάδες έχουν βάλει στόχο τους ξένους. Αν ήταν μάγκες, ας τα έβαζαν με τις μεγάλες επιχειρήσεις, τις τρόικες, τα μεγάλα ξένα αλλά και ντόπια αφεντικά. Ο πόλεμος που έχει κηρυχτεί συλλήβδην κατά των μεταναστών είναι πόλεμος κατά ενός μεγάλου μέρους των φτωχών.
Σε καμιά περίπτωση, οι μορφές αντικοινωνικής παραβατικότητας δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τη ρατσιστική βαρβαρότητα. Η βαρβαρότητα βρίσκεται, πολύ πιο πριν από αυτήν την αντικοινωνική παραβατικότητα, στη μαύρη εργασία, στη νεοελληνική λαμογιά, στην τραπεζιτική κυριαρχία, στα αντεργατικά μέτρα, στην υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών, στην υποβάθμιση των γειτονιών για χάρη μεγαλοεπενδυτών που θα αγοράσουν φτηνά και θα πουλήσουν ακριβότερα, στην τακτική της σαλαμοποίησης της εργατικής τάξης από τα αφεντικά.
Οι θάνατοι στα αστυνομικά τμήματα αποτελούν την περίτρανη απόδειξη της εγκληματικής πολιτικής που διαδραματίζει το ελληνικό κράτος.
Οι γειτονιές βρίσκουν τον δρόμο τους μέσα από την αυτοοργάνωση των εκμεταλλευόμενων, τη συνεργασία, την αλληλοβοήθεια, την ταξική αλληλεγγύη.
Τίποτα αναπάντητο.

Στη ζούγκλα των περιφερειακών εκλογών

Debate με αναλόγια του Κικίλια και του Σγουρού στη εκπομπή "ζούγκλα" του Μ.Τριανταφυλλόπουλου. Οι άνθρωποι κάνουν ό,τι μπορούν για να "φτάσουν κοντά στο λαό". Οι υποψήφιοι δήμαρχοι πάλι, εκτός από τα ραντεβού που δίνουν σε διαφορετικό κάθε φορά τηλεοπτικό τεραίν, επελαύνουν και στις σελίδες των αθηναϊκών free-press σκουπιδιών. Ακροδεξιές κορώνες από τη μία πλευρά, πράσινες πολιτικές αρλούμπες από την άλλη. Και το ΚΚΕ τώρα -στο δεύτερο γύρο- καλεί σε άκυρο και λευκό, ακόμα και αποχή. Ευτυχώς, εμείς προτρέξαμε και το κάναμε από τον πρώτο γύρο.
Το θέμα όμως είναι αλλού. Όποιοι και να βγουν, τα προβλήματα είναι εκεί στον δρόμο. Η παρέμβασή μας στις γειτονιές είναι η άμεση επιτακτική ανάγκη απέναντι σε πράσινα αναπτυξιακά σχέδια και τη ρατσιστική μισαλλοδοξία. Ξέρουμε πόσο καλά "κολλάνε" μαζί αυτά τα δύο. Δεν αρκεί όμως ένας κενού πρακτικού νοήματος αντιρατσισμός, όπως δε λέει σχεδόν τίποτα και ένας κούφιος περιβαλλοντισμός. Η ανάδειξη κι άλλων πυρήνων δράσης στις γειτονιές, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν στη γέννηση νέων κοινοτήτων αγώνα, είναι ίσως ένας δρόμος που κάπου μπορεί να βγάλει. Κι αυτός ο δρόμος δεν περνάει από τη στάση "εκλογές"...

Φ.Κ.