Επιστολή στο μπλογκ: Έχουν οι τοπικές συνελεύσεις ανάγκη από ένα Α...ντιεξουσιαστικό Κ...απέλωμα;

Σε μια περίοδο ειδικά που υπάρχει ύφεση του κινήματος των πλατειών, κάθε ιδεολογική απόπειρα να ενσωματωθούν τα απομεινάρια τους σε έναν πλατύ ιδεολογικό φορέα με προμετωπίδα την «Άμεση Δημοκρατία», που ξεκινάει από το Νοσότρος και τελειώνει στην εφημερίδα «Δράση», δεν φαίνεται να είναι και η πιο καλή ιδέα. 

Μια πρόταση που δεν θα απειλούσε όπως αυτή, κάποιας τοπικής συνέλευσης και εκ των συνδιοργανωτών ότι σε περίπτωση που δεν απαντηθεί η πρόσκληση για το τριήμερο «θα το γνωστοποιήσουμε στο σύνολο του Ελληνικού κινήματος των πλατειών αλλά και μεταφρασμένο σε όσο μεγαλύτερο μέρος του Διεθνούς Κινήματος των πλατειών», που δεν θα είχε κάποιες σελίδες ιδεολογική διακήρυξη ως προϋπόθεση συμμετοχής, που δεν θα συμμετείχε η ‘’συνέλευση’’ της πλατείας Διερχομένων της Πρωτευούσης με τις λαμπρές δόξες του καλοκαιριού πλην όμως το απίστευτο φυλλορρόημα του φθινοπώρου, 

αλλά ένα κάλεσμα για αυτοπαρουσίαση των συνελεύσεων από τους εκπροσώπους τους και μια συζήτηση (χωρίς δεσμεύσεις) για περεταίρω δικτύωση και δράση, θα ήταν χρήσιμο και αναγκαίο.

Μερικοί, στην πρωτεύουσα της αντιεξουσίας έχουν μάθει να χρησιμοποιούν σφραγίδες και τίτλους ως χρυσόβουλα κινηματικά, όταν αυτά έχουν χάσει την ενεργή σημασία τους. Για αυτό και σφραγίζουν το πτώμα της σχετικά νέας και διευρυμένης ιδέας της άμεσης δημοκρατίας των λαϊκών συνελεύσεων. Ας φτιάξουν την νέα τους παράταξη, τη νέα ομπρέλα της οργάνωσής τους. Το ερώτημα όμως παραμένει: Έχουν οι τοπικές συνελεύσεις ανάγκη από ένα Α...ντιεξουσιαστικό Κ...απέλωμα;

μέλος τοπικής συνέλευσης από περιοχή της Αττικής

(ευθύνη για τη δημοσίευση: γκ)

μέλη του ΠΑΜΕ επιχειρούν να δολοφονήσουν διαδηλωτές

Απόπειρα δολοφονίας διαδηλωτών από μέλη του ΠΑΜΕ τα οποία περιφρουρούσαν τη Βουλή την ημέρα ψήφισης του Πολυνομοσχεδίου.

Ετοιμάζονται να πετάξουν από ύψος 3-4 μέτρων διαδηλωτή. Ο νεαρός με τα γυαλιά βρίσκεται σε απόγνωση και σαν να τους λέει: "Τι κάνετε"; Πατήστε δίπλα και  >>>> δείτε το κεντρικό δελτίο του ALPHA της Παρασκευής 21-10 στο διάστημα μεταξύ 12' και 36'' - 12' και 55''. Ο εκφωνητής λέει τα εξής παραπλανητικά:

«…Άγριο ξύλο. Οι ταραξίες χτυπούν με μανία και τελικά ρίχνουν από τη λεωφόρο Αμαλίας  στην πλατεία Συντάγματος έναν κουκουλοφόρο…». Διακρίνονται τα ίδια τα μέλη του ΠΑΜΕ τα οποία στη φωτογραφία προσπαθούν να πετάξουν τον διαδηλωτή στο κενό, να χτυπούν και να πετούν μαζί με άλλους, διαδηλωτή (άλλον ή τον ίδιον;).

ΚΚΕ: μνήμες 1998

Οι αγωνιστές της Δημόσιας Τάξης      

"Πάντα τέτοια! Για πρώτη φορά δεν υπάρχουν ζημιές στην πορεία!"        ("Τα Νέα" 18/11/98) 

Επιτέλους, τάξη βασιλεύει στην Αθήνα. Τα θριαμβευτικά πολεμικά ανακοινωθέντα των τηλεοπτικών δελτίων δεν αφήνουν το παραμικρό περιθώριο αμφιβολίας: όπως πασιχαρής εξήγησε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, "η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου υπήρξε μια επέτειος ανάλογη της σημασίας της, χωρίς να δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα". Τα ΜΜΕ έσπευσαν να συμμεριστούν την ικανοποίησή τους, θεωρώντας την "προληπτική" σύλληψη και απρόκλητη κακοποίηση 150 άοπλων παιδιών σαν ένα γεγονός ανάξιο λόγου (αν όχι άξιο κάθε επιδοκιμασίας). "Χωρίς επεισόδια ο χώρος έξω από την αμερικανική πρεσβεία, σε τίποτα δεν θύμιζε τα έκτροπα προηγούμενων χρόνων", πανηγύριζε η δημοσιογράφος της ΝΕΤ, εξηγώντας μας ότι "η περιφρούρηση από τους ίδιους τους φοιτητές απέδωσε, προσδίδοντας στην επέτειο το χαρακτήρα που της αρμόζει". "Αυτή τη φορά, τα συνήθη επεισόδια από τους γνωστούς-αγνώστους ταραχοποιούς τέλειωσαν πριν ακόμη αρχίσουν", θριαμβολογούσε από την πλευρά του ο ρεπόρτερ του ΑΝΤ-1. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι περισσότερες εφημερίδες, ενθουσιασμένες που τα ΜΑΤ "διαφύλαξαν την ειρήνη με προληπτικές συλλήψεις" ("Νέα") και "οι αναρχικοί σκόνταψαν σε οικοδόμους" ("Ελ.Τύπος"), πρόθυμες πάντα να εξηγήσουν ότι "πρωταγωνιστές των επεισοδίων ήταν νεαροί 14-18 ετών", των οποίων "σκοπός ήταν να βρούν καταφύγιο μέσα στις τάξεις των οικοδόμων, ώστε από εκεί να αρχίσουν τις εκτοξεύσεις μολότοφ και άλλων αντικειμένων σε δημόσια κτίρια και άλλες επιχειρήσεις" ("Εξουσία"). Τι κι αν στο σαρωτικό παιδομάζωμα που ακολούθησε δεν βρέθηκε ούτε μια μολότοφ, τι κι αν τα μόνα παλούκια που ανεβοκατέβαιναν στα κεφάλια των υποτιθέμενων "ταραχοποιών" ήταν αυτά που κράδαιναν οι αυτόκλητοι (;) προασπιστές της τάξης (και, ταυτόχρονα, του "σωστού" νοήματος της επετείου); Αν το 1995 τα ΜΜΕ είχαν αναλάβει να μετατρέψουν σε υπερθέαμα τα συνήθη μικροεπεισόδια γύρω από το ΕΜΠ, φέτος ζήσαμε σε όλο της το μεγαλείο μια καθαρά οργουελιανή αντιστροφή της πραγματικότητας - με το λόγο του σπίκερ να ακυρώνει την (υποτιθέμενη) δύναμη της ζωντανής εικόνας. Καθολικός ο πανηγυρισμός που "η πορεία εξελίχθηκε χωρίς έκτροπα" - λές και δεν είναι "έκτροπο" η σκηνή μιας εκατοστής παιδιών που, άοπλα και απροστάτευτα, έχουν σωριαστεί στο οδόστρωμα και δέχονται επί ώρα βροχή στα κεφάλια τους γκλόμπς και καδρόνια. Εξίσου γενική η επιδοκιμασία για την "αναίμακτη" έκβαση της επετείου, λές και τα σωρηδόν ανοιγμένα κεφάλια των συλληφθέντων συνιστούσαν οφθαλμαπάτη: στο θαυμαστό καινούριο κόσμο των ΜΜΕ, είναι προφανές πως αιμορραγούν πια μονάχα οι σπασμένες βιτρίνες...
Αφήσαμε για το τέλος τη σημαντικότερη -και πιο ανατριχιαστική- καινοτομία του φετινού "εορτασμού": την πρωτοφανή, στρατιωτικού τύπου, συνεργασία ανάμεσα στις ομάδες περιφρούρησης του ΚΚΕ και τις ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας. Παρόλη την παράδοση του συγκεκριμένου χώρου στη δυναμική καταστολή των κάθε λογής αντιφρονούντων (εντός της αριστεράς), οι σκηνές της περασμένης Τρίτης - όταν οι κρανοφόροι ΚΝίτες και τα ΜΑΤ είχαν περικυκλώσει και ξυλοκοπούσαν από κοινού τους υποτιθέμενους "ταραχοποιούς" που υπέπεσαν στο αδίκημα να φωνάζουν συνθήματα μη αρεστά τόσο στους μεν όσο και στους δε- δεν έχουν συμβεί ποτέ ξανά στο παρελθόν. Και αποτελεί οπωσδήποτε ειρωνεία της τύχης το γεγονός ότι η τρέχουσα γραμμή του ΚΚΕ ("πέντε κόμματα, δυο πολιτικές") έμελλε να συμπυκνωθεί σε μία και ενιαία πολιτική στο πεδίο του πιο σκληρού πυρήνα της κρατικής δραστηριότητας -αυτού της Δημόσιας Τάξης- με την ανάθεση στην κομματική περιφρούρηση καθηκόντων κανονικού παρακρατικού σχηματισμού, προορισμένου να δίνει ένα χεράκι (ή μάλλον ένα καδρόνι...) στα ΜΑΤ και να αποσπά το χειροκρότημα των πιο αυθεντικών εκφραστών του νεοφιλελεύθερου "μονόδρομου" και της Νέας Τάξης. Προς δόξα και τιμή των κατασταλτικών εκείνων μηχανισμών που, εδώ και χρόνια, προσπαθούν με κάθε τρόπο να "υποδείξουν" στην απείθαρχη νεολαία ότι μόνος δρόμος για την έκφραση της οργής της απομένει η τυφλή βία και τα αδιέξοδα "γκαζάκια"...
αναδημοσίευση από τη δημοσιογραφική ομάδα "Ο ΙΟΣ" 
ΓΚ

αναδημοσίευση από την κινηματική ιστοσελίδα αντιπληροφόρησης contrainfo
(το αρχικό κείμενο εδώ )

Βραζιλία: Έμπρακτη αλληλεγγύη στους κοινωνικούς αγώνες στην Ελλάδα

Ανταποκρινόμενοι στο επείγον κάλεσμα διεθνούς αλληλεγγύης της Oμάδας ελευθεριακών κομμουνιστών και της περιοδικής έκδοσης για τον ελευθεριακό κοινοτισμό Ευτοπία, αναρχικοί σύντροφοι από τη Βραζιλία προχώρησαν στη δημιουργία μιας σελίδας αντιπληροφόρησης στα πορτογαλικά σε σχέση με τους κοινωνικούς αγώνες στην Ελλάδα, εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο την έμπρακτη αλληλεγγύη τους.
Την προηγούμενη εβδομάδα, στην περιοχή του Μπέλλο Οριζόντε, αναρχικοί ακτιβιστές που δραστηριοποιούνται στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα πραγματοποίησαν αφισοκόλληση και μοίρασμα ενημερωτικών κειμένων για τις τρέχουσες εξελίξεις στην Ελλάδα, καθώς και για την αναγκαιότητα στήριξης των αυτόνομων κοινωνικών αγώνων σε όλο τον κόσμο.
Χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία των συντρόφων, που αποδεικνύει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πως ο αγώνας ενάντια στο κράτος και στο Κεφάλαιο δεν γνωρίζει σύνορα και πως η διεθνής αντιπληροφόρηση και αλληλεγγύη είναι τα όπλα μας.
Το νέο εγχείρημα εδώ: fogogrego.noblogs.org

Γ.Π.

Μακριά από το σύνταγμα…

Μούτζες+αριστερά=LOVE

Η κινητοποίηση στο Σύνταγμα όσο προχωράει χάνει την αρχική της πολιτική ρευστότητα και  αποκτάει όλο και πιο συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Η ίδρυση «παράταξης» που ξεκινά να ακούγεται ή ενός «πολιτικού φορέα» που θα συμμετάσχει και σε τυχόν εκλογικές διαδικασίες ή μιας «επιτροπής σοφών» βγαλμένης από το κίνημα, φαίνονται να είναι κάποιες από τις καταλήξεις του, παρόλο που τίποτε δεν έχει κριθεί ακόμα (όπως συνηθίζουμε να λέμε, όσοι πιστεύουμε ότι το μέλλον είναι άγραφο). Από την άλλη τα πολιτικά του χαρακτηριστικά τείνουν προς την κουλτούρα αυτού που περιμένει να αλλάξει το σκηνικό με ένα μαγικό τρόπο, μόνο και μόνο επειδή κατέβηκε στο Σύνταγμα να «κάνει ρόμπα το Γιωργάκη και τον Πάγκαλο», ενώ από την άλλη, η αριστερά με το νέο της αμεσοδημοκρατικό βρακί, επιδιώκει να επιβάλλει τις δικές της διαμεσολαβήσεις. Όσοι δεν έχουν θέση σε μια κοινωνική διαδικασία που δεν μπορεί να γίνει εποικοδομητική, όσοι ανήκουν σε μια μειοψηφία που δεν μπορεί να επηρεάσει τα πράγματα στην κατεύθυνση κατάργησης της κεντρικής εξουσίας, ας πάνε στις γειτονιές τους. Το Σύνταγμα τους χρειάζεται ως χρήσιμους για τις δύσκολες δουλειές που μετά όλοι τις λοιδορούν ως «προβοκάτσιες». Στη γειτονιά θα δοκιμαστούν οι ασκήσεις αποκέντρωσης, εκεί που πρόσωπο με πρόσωπο, η άσκηση της δημοκρατίας αποκτά νόημα, δίπλα στην αναβάθμιση των διαδικασιών της συνέλευσης, δίπλα στην αναζήτηση για μια ελευθεριακή πολιτεία, δίπλα στις ρωγμές με τα τοπικά προβλήματα που θα ανοίξουν.

Μακριά από το σύνταγμα…
γκ