Άλλη μια ήττα για τα φασιστοειδή στις νότιες γειτονιές της Αθήνας

Άλλη μια προσπάθεια να ξεμυτίσουν τα φασιστοειδή στις νότιες περιοχές της Αθήνας οδήγησε σε φιάσκο και κρύψιμο στις τρύπες τους. Πιο συγκεκριμένα, σήμερα το πρωί, περίπου 20-25 φασιστοειδή ξεκίνησαν να μοιράζουν έντυπο υλικό στο Ελληνικό. Αμέσως έγινε γνωστό αυτό και στο σημείο άρχισαν να συγκεντώνονται δεκάδες αντιφασίστες τόσο του αναρχικού όσο και του αριστερού χώρου. Παράλληλα, ο κόσμος -και αυτό είναι το σημαντικότερο- τους αποδοκίμαζε.
Τα φασιστοειδή ξεκίνησαν να αποχωρούν εν είδει μίνι μοιράσματος-πορείας προς την κατεύθυνση της Γλυφάδας και η αντιφασιστική συγκέντρωση που δημιουργήθηκε τους πήρε κυριολεκτικά στο κατόπι ακυρώνοντας κάθε προσπάθεια προπαγάνδισης από μεριάς τους. Σημαντική ήταν και η παρουσία της δημοτικής αρχής της Γλυφάδας-Ελληνικού με τον ίδιον το δήμαρχο Γκορτζίδη παρόντα, καθώς και αυτοκίνητο του δήμου με ηχητική εγκατάσταση, από την οποία φωνάζονταν συνθήματα και ακούγονταν γνωστά αγωνιστικά τραγούδια. 
Το τελικό αποτέλεσμα ήταν στο κέντρο της Γλυφάδας τα φασιστοειδή να φύγουν υπό την προστασία διμοιρίας και άλλων ειδών της αστυνομίας και η αυθόρμητη αυτή αντιφασιστική διαδήλωση να συνεχιστεί στους δρόμους της πόλης. Στο συγκεκριμένο σημείο μάλιστα, δεν έλλειψε και μικρή σύρραξη με τις δυνάμεις καταστολή, οι οποίες χρησιμοποίησαν και τη γνωστή φυσούνα για να απωθήσουν τους αντιφασίστες.
Τα σημερινά γεγονότα σε Ελληνικό και Γλυφάδα δείχνουν πως σε κάθε συνοικία, όταν υπάρχουν κοινότητες αγώνα, είναι δυνατή η άμεση αντιμετώπιση και το τσάκισμα αυτού του άθλιου φαινομένου.
Να σημειωθεί επίσης ότι μόλις χθες το βράδυ, στην Αργυρούπολη, διοργανώθηκε ανοιχτή εκδήλωση με μεγάλη επιτυχία από το Αντιφασιστικό Δίκτυο στα Νότια.

Κάλεσμα για την αυριανή αντιφασιστική-αντικατασταλτική διαδήλωση

Αναδημοσιεύουμε το κάλεσμα της Συνέλευσης Αναρχικών για την Κοινωνική Αυδοδιεύθυνση για την αυριανή αντιφασιστική-αντικατασταλτική διαδήλωση, στην οποία καλούν αριστερές οργανώσεις, αντιφασιστικές πρωτοβουλίες και αναρχικές συλλογικότητες.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
ΠΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ ΤΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ


Η οξύτατη εκμετάλλευση στους χώρους δουλειάς, η γιγάντωση της ανεργίας και της φτώχειας, οι αποκλεισμοί από τα στοιχειώδη κοινωνικά αγαθά για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού και η συνολική απαξίωση της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας είναι κομμάτι της επίθεσης των αφεντικών και του κράτους στην κοινωνία.

Για να επιτύχουν τους αντικοινωνικούς τους σχεδιασμούς, προωθούν την υποταγή και τον εκφασισμό της μέσα από το χτύπημα των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων και την ένταση της καταστολής (βασανιστήρια, κακουργηματικές διώξεις, δημοσίευση φωτογραφιών συλληφθέντων, επιθέσεις σε συνελεύσεις γειτονιάς και αυτό-οργανωμένους χώρους).

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΑ ΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΕΦΟΔΟΥ

-Που δρουν επικουρικά και παράλληλα με τις επίσημες κατασταλτικές δυνάμεις με στόχο τόσο τα πιο αδύναμα κομμάτια της τάξης των καταπιεσμένων, όπως οι μετανάστες, όσο και τα πιο ριζοσπαστικά κομμάτια των αγωνιζόμενων.

-Που αποτελούν εφεδρεία του καθεστώτος και πριμοδοτούνται ανοιχτά από αυτό ως αντεπαναστατικό ανάχωμα στον αγώνα χιλιάδων ανθρώπων στους δρόμους για ισότητα και ελευθερία.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΘΑ ΣΥΝΤΡΙΨΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΛΑΚΕΔΕΣ ΤΟΥΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΠΟΡΕΙΑ
ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΝΟΕΜΒΡΗ, 12 μ.μ., ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική Αυτοδιεύθυνση

To "δε θα περάσει ο φασισμός" στην πράξη



χθεσινή φωτογραφία από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στην Ξάνθη

 Μετά τις εκδηλώσεις και τις πορείες για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου το Σάββατο που πέρασε, χθες, έγιναν ορισμένα πολύ σοβαρά γεγονότα σχετικά με το ζήτημα της αντιφασιστικής δράσης. Τα εγκαίνια των νέων γραφείων της Χρυσής Αυγής, απέναντι από την Αστυνομική Διεύθυνση Αιτωλοακαρνανίας, συνοδεύτηκαν από την πορεία εκατοντάδων αντιφασιστών και τις βίαιες συγκρούσεις με τις αμέτρητες δυνάμεις καταστολής, που είχαν καταφτάσει στην πόλη. Το προηγούμενο βράδυ, σπάστηκαν τα γραφεία της νεοναζιστικής οργάνωσης στην Ξάνθη και επίθεση με μολότοφ δέχτηκαν και τα γραφεία στην πόλη της Καρδίτσας.
Όλα αυτά έρχονται να προστεθούν στη δυναμική αντιφασιστική δράση που έχει αναπτυχθεί μετά το καλοκαίρι. Από την άλλη πλευρά, δείχνουν ξεκάθαρα τη διαρκή επιδεικτική ανοχή του κράτους -για να μη μιλήσουμε για τη γνωστή στάση ένστολων τμημάτων του- απέναντι στον εκφασισμό μέρους της κοινωνίας. 
Την ώρα που πολιτικοί και μεγαλοεπενδυτές ορέγονται στο να έχουν κοψοχρονιά γη, νερό και ανθρώπους, η "επίσημη πολιτεία" ενισχύει προληπτικά καθετί αντεπαναστατικό και αντιδραστικό, ευελπιστώντας ότι θα "καθαρίσει" με το ριζοσπαστικό κομμάτι που έχει μπολιάσει μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Όσο και αν το προσπαθούν αυτό, τα τελευταία χρόνια, το μόνο που καταφέρνουν είναι αυτό το κομμάτι να το γιγαντώνουν.

Αλληλεγγύη στους διωκόμενους αντιφασίστες της μοτοπορείας στην Αθήνα καθώς και στους δύο συλληφθέντες αντιφασίστες της χτεσινής διαδήλωσης στο Αγρίνιο

Ένα βιβλίο για την -άγνωστη στην Ελλάδα- ιστορία των αντιφασιστών Arditi del popolo

Staid, Andrea, Arditi del Popolo, ο πρώτος ένοπλος αγώνας ενάντια στο φασισμό 1921-1922, Ευτοπία, Αθήνα  2012, σ. 96

Κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο από τις εκδόσεις Ευτοπία, με τίτλο Arditi del Popolo, ο πρώτος ένοπλος αγώνας ενάντια στο φασισμό 1921-1922, του ιταλού αναρχικού Andrea Staid. Πρόκειται για μια μελέτη της σύντομης ιστορίας των Arditi del Popolo, ενός αντιφασιστικού κινήματος άμεσης δράσης στην Ιταλία, το οποίο επιχείρησε να σταθεί ένα αποτελεσματικό μέσο αντίστασης στη φασιστική βία των μελανοχιτώνων την περίοδο 1921-1922. Θέματα όπως η γέννηση και η εξέλιξη του κινήματος, η στρατιωτική τους οργάνωση, τα σύμβολα και τα τραγούδια τους, καθώς και η πολεμική που άνοιξε μεταξύ των αναρχικών και των κομμουνιστών αναφορικά με την ερμηνεία του φαινομένου των Arditi, τεκμηριώνεται με πλήθος παραπομπών σε ιστορικά βιβλία αλλά και σε αναρχικές και κομμουνιστικές εφημερίδες της εποχής, ενώ ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην περίπτωση της Πάρμας και στην εκεί αντιφασιστική νίκη. Όπως λέει και ο συγγραφέας “Μας ενδιαφέρει λοιπόν να μιλήσουμε για τους AdP σήμερα, ώστε μέσα από την εμπειρία τους να καταλάβουμε ότι τα πολιτικά κόμματα, με τον αυταρχισμό και το σεχταρισμό τους, οδηγούν, σήμερα όπως και χθες, στο θάνατο των κινημάτων αυτοδιαχείρισης που πιστεύουν στην άμεση δράση. Μελετώντας την ιστορία τους, μπορούμε να καταλάβουμε ότι πρέπει να αντιταχθούμε σε οποιαδήποτε πολιτική ηγεμονία και να συνειδητοποιήσουμε ότι μόνο μέσω της ενότητας στη διαφορετικότητα μπορούμε να έχουμε νικηφόρους αγώνες.” Η εικονογράφηση της έκδοσης περιλαμβάνει φωτογραφικό υλικό με προσωπογραφίες αντιφασιστών και στιγμιότυπα από τα οδοφράγματα της Πάρμας.

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε σε κεντρικά βιβλιοπωλεία.

ας αδιαφορήσουμε για τις εκλογές.....

«Όταν δε μη πάντες του βουλεύεσθαι μετέχωσιν, αλλ’ αιρετοί,κατά νόμον τ’άρχωσιν, ωσπερ και πρότερον, ολιγαρχικόν.»

Αριστοτέλης, «Πολιτικά»

Λίγη ιστορία......
......Το 2009, το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές λέγοντας οτι δεν θα έπαιρνε οικονομικά μέτρα, λιγότερο επώδυνα από αυτα που πήρε τελικά. Η νέα δημοκρατία έχασε τις εκλογές δηλώνοντας οτι θα πάρει τα μέτρα τα οποία καταψήφισε, υπερψηφίζοντας όμως χειρότερα μέτρα στη συνέχεια. Το ΛΑΟΣ αυτοπροβλήθηκε ως ο 'αδέκαστος κριτής' και μετεκλογικά μεταμορφώθηκε στον 'βασιλιά της κωλοτούμπας' παίζοντας κυρίαρχο ρόλο στην επιβίωση της κυβέρνησης του 1ου μνημονίου, το ΚΚΕ συνέχισε να μιλάει για ανυπακοή φρουρώντας την βουλή από την οργή των διαδηλωτών και σε συνεργασία με τα ΜΑΤ, ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε τη μπάλα και όλα αυτά με μια αποχή περίπου στο 30%.
Οι προηγούμενες εκλογές, απέδειξαν πέραν κάθε αμφιβολίας, ακόμα και στον πιο αθώο, ανυποψίαστο πολίτη όχι μόνο οτι η γνώμη του 'λαού' -αν έστω αποδεχθούμε για μια στιγμή οτι αυτή εκφράζεται μέσα από τις εκλογές- δεν λαμβάνεται καθόλου υπ'όψιν αλλά και οτι κανένα μήνυμα δεν μπορεί να δοθεί μέσα από τις εκλογές:
-αν ψηφίσεις, νομιμοποιείς τις αποφάσεις, οι οποίες θα ληφθούν εξ'ονόματός σου, και ενδεχόμενη ασυμφωνία σου δεν λαμβάνεται υπ'όψιν (αφού έχεις δώσει 'λαίκή εντολή'), ενώ
-αν δεν ψηφίσεις, θεωρώντας οτι με αυτή σου μόνο την πράξη αντιτίθεσαι στο πολιτικό σύστημα, απλά δεν λαμβάνεσαι υπ'οψιν.

Πρέπει όλοι να καταλάβουμε πλέον οτι είναι ψευδαίσθηση οτι μπορείς να αλλάξεις οτιδήποτε, οτι μπορείς να δώσεις οποιοδήποτε μήνυμα, μέσω των εκλογών. Όποιος προβάλλει ακόμα κάτι τέτοιο, ή είναι κομματικός παράγοντας, ή είναι απλά μπουμπούνας. Ήδη τα κόμματα, έχουν φροντίσει για την πολιτική τους επιβίωση, δημιουργώντας εγκαίρως πολιτικές παραφυάδες τους - τάχα μου διαφωνούντες που διαγράφησαν- οι οποίες έχουν διαφοροποιηθεί πολιτικά από τα κόμματα μητέρες:αν κάτι πάει στραβά, αυτά θα είναι η μαγιά για να επιβιώσουν. Είναι τόσο εμφανές, που ακόμα και η επιβίωση των πολιτικών τζακιών έχει ληφθεί υπ'όψιν, με την οικογένεια μητσοτάκη, καλού κακού, να είναι και στην Ν.Δ, αλλά και στην εναλλακτική της βερσιόν, την Δ.Σ.
εξίσου εσφαλμένο όμως, είναι να πιστεύει κάποιος οτι αρκεί μόνο να μην ψηφίσει, για να καταρρεύσει το κακό και να είναι εντάξει με τη συνείδησή του.

και τότε, τι πρέπει να γίνει;

ας αντιπαρατεθουμε με το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα, κάθε μέρα, πολεμώντας το στη ρίζα του.
-να κάνουμε την ζωή των εκφραστών του, καθημερινή κόλαση
-να αντιδράμε έμπρακτα, με καθημερινές μάχες σε κάθε επίθεση που δεχόμαστε:με απεργίες, με διαδηλώσεις, με κάθε μέσο κοινωνικής αυτοάμυνας ενίναι δυνατόν και μπορεί ο καθένας
-να συμμετέχουμε ή να δημιουργήσουμε όπου δεν υπάρχουν δομές αλληλεγγύης, κοινότητες αγώνα, οριζόντια κι αντιιεραρχικά που να αμφισβητούν στην καθημερινότητα τους κομματάρχες, τους τεχνοκράτες και την ανάθεση/διαμεσολάβηση
 
-να καλλιεργήσουμε τις συνθήκες για μια πραγματική κοινωνική απελευθέρωση και αυτοδιεύθυνση του λαού και όχι εξ ονόματός του

Γιώργης

Υ.Γ. 1: μια ειδική υπόμνηση -λόγω του “επίκαιρου” αναφορικά με το ζήτημα “εκλογές και Χρυσή Αυγή”, μετά από σχετική συζήτηση το βράδυ του σαββάτου. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια η αριστερά και ο Α/Α χώρος υποστήριζε με ¨στοιχεία” αλλά και με βάση τα προφανή γεγονότα, την ύπαρξη σχέσης κρατικής εξουσίας και Χ.Α. (σε ηθικό,επιχειρησιακό, πληροφοριακό αλλά και οικονομικό επίπεδο), και τον χαρακτηρισμό της Χ.Α. ως παρακρατικό μηχανισμό μάλλον παρά ως φασιστική οργάνωση. Η θέση αυτή, είναι ευρέως αποδεκτή και μεταξύ των “άλλων” τάσεων του φασιστικού χώρου (βλ. και πρόσφατα ξεκατινιάσματα της Χ.Α. από Κουσουμβρή και Περίανδρο). Ά ρ α, εφόσον η οικονομική ενίσχυση ούτως ή άλλως υπάρχει, το επιχείρημα “να μη μπει η Χ.Α. στη βουλή γιατί θα πάρει λεφτά”, χάνει την ισχύ του, τουλάχιστον μερικά: το αντίθετο μάλλον, η αυτονόμησή της από όσους την εξέθρεψαν εργαλειακά, η στροφή της εναντίον όσων τόσα χρόνια την τάιζαν (και για να μην ξεχνάμε, ήταν επι Ευθυμίου που είχε πει ο Ρωμαίος το αμίμητο για “Ακροκινούμενες Ομάδες”) όχι μόνο σε επίπεδο δρόμου, αλλά και σε εκλογικό/βουλευτικό επίπεδο    (δ η λ α δ η εκεί που θεωρούν τα μεγάλα κόμματα οτι τους καίει, μια και η ύπαρξή τους πλέον εξαρτάται μόνο από το εκλογικό τους ποσοστό), ενδεχομένως να εξαναγκάσει τους “μεγάλους” να κλείσουν την κάνουλα με τα λεφτά, και να στείλουν και καναδυό λεχρίτες στα κάγκελα. Όπως το έκαναν με τον Παπαγεωργίου για να προστατέψουν την Χ.Α., δε θα μου φανεί καθόλου περίεργο να το κάνουν και με την Χ.Α. για να προστατέψουν τον εαυτό τους. Αυτό όμως, αν και αποτελεί πεποίθησή μου, είναι μια απλή υπόθεση και τίποτα παραπάνω. Ενδεχομένως να έχουν δίκιο και οι σύντροφοι που λένε οτι η Χρυσή Αυγή στη βουλή είναι μια κακή αρχή (αν και η αρχή μάλλον έγινε με τον Βορίδη). Σίγουρα έχουν δίκιο, όσοι λένε οτι δεν μπορούμε να κάνουμε πολιτικούς υπολογισμούς ή να τζογάρουμε με την τύχη συνανθρώπων μας που θα αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα από την είσοδο της Χ.Α. στη βουλή, π.χ. Μετανάστες, Ρομ, κλπ..Ένα πάντως είναι βέβαιο: ανεξάρτητα από το αν κάποιος τελικά θα επιλέξει και να ψηφίσει, ορμώμενος από τις αρχές του αντιφασισμού, η ιστορία έχει δείξει οτι απο μόνο του, αυτό δε φτάνει, επιβεβαιώνοντας και γενικεύοντας το συμπέρασμα του κυρίως άρθρου: ο μόνος αποτελεσματικός αντιφασισμός, δυστυχώς, έχει να κάνει με την άμεση (προπαγανδιστική, αλληλεγγύης και κατασταλτική) δράση ενάντια στους φασίστες και όχι με τις εκλογές.

Υ.Γ.2: μια σημερινή προσθήκη στο Υ.Γ.1 , με βάσει και κάποια πράγματα που σκέφτηκα-διαπίστωσα εκ των υστέρων: είναι τραγικό -νομίζω- να ψέγουμε όποιους από την αριστερά αρνούνται να υιοθετήσουν πρακτικές του Α/Α χώρου απέναντι στους φασίστες, και να κάνουμε μετά εμείς το ίδιο όσον αφορά τα μέσα της αριστεράς αναφορικά με την αντιμετώπιση των φασιστών. Όταν λέμε "by any means neccessary",  όπως έλεγε ο Μάλκολμ Χ, να το εννοούμε κιόλας - όσο και αν μας πονάει (γιατί εμένα με πονάει).