ΟΥΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΟΥΤΕ (ΤΙ;) - ΚΑΤΩ Ο ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ - ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ

ΟΥΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΟΥΤΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΚΑΤΩ Ο ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ - ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ (σύνθημα αναρχικών διαδηλώσεων στις δεκαετίες '80, '90,...)

Τι έλεγαν οι σύντροφοι προ-προ-προ-προ-παπούδες μας πριν από 135 χρόνια στην αναρχική εφημερίδα "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ";
ΓΚ

«Πεπεισμένοι ότι, η φτώχεια και η αμάθεια είναι η μεγαλείτεραις πληγαίς του λαού ότι, από αυτά τα δύο κακά πηγάζει κάθε κοινωνική αθλιότης ότι, επομένως, η ελευθέρωσις μας από την φτώχια και την αμάθεια πρέπει να ήναι ο ανώτερος σκοπός καθενός όπου θέλει να εργασθή ειλικρινώς υπέρ της Πατρίδος. Ότι η ελευθέρωσις αύτη ενδιαφέρει όλους μας· διότι σκοπεύει να φέρει γενικήν ισότητα εις τα δικαιώματα και τα καθήκοντα όλων, και θα έχει ως βέβαιον αποτέλεσμα και την απελευθέρωσιν των αδελφών μας οι οποίοι είναι στην δουλεία. Ότι, διά να ελευθερωθή ο λαός ο οποίος υποφέρει, πρέπει να σηκωθή ούτος ο ίδιος να ζητήση την ελευθέρωσιν του· και πρώτοι πρέπει να συνδράμουν όσοι εννοούν το καθήκον τους. Φρονούντες ότι η ελευθέρωσις αυτή εξαρτάται, κατά μέγα μέρος, από την πολιτικήν χειραφέτησιν του Λαού. Και βασιζόμενοι εις την ιστορίαν μας, και εις το ότι κάθε άνθρωπος επλάσθη ελεύθερος και κύριος του εαυτού του, συσταίνομεν τον Δημοκρατικόν Σύνδεσμον του Λαού όπως ενωμένοι ζητήσωμεν με όλας μας τας δυνάμεις την εφαρμογήν του Δημοκρατικού Πολιτεύματος με τους εξής όρους:

Α΄. Άκραν αποκέντρωσιν και τέλειαν αυτοδιοίκησιν των Δήμων· δηλαδή κάθε Δήμος να ήναι όλως διόλου ανεξάρτητος και να διοικήται μόνος του.

Β΄. Πλήρη ελευθερίαν του ατόμου.

Γ΄. Κάθε εξουσία να ήναι υποταγμένη εις την κυριαρχίαν του Λαού κατ’ ευθείαν.Ο Δημοκρατικός Σύνδεσμος του Λαού Θεωρεί εχθρούς του όλους όσοι προσπαθούν να διατηρήσουν την σημερινήν κατάστασιν. Αναγνωρίζει ως νόμον του την Αλήθειαν, την Δικαιοσύνην και την Ηθικήν. Και δέχεται διά μέλη του κάθε Σωματείον ή και άτομον, το οποίον ήθελε παραδεχθή το παρόν Καταστατικόν»

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΤΡΑΣ 1860-1875
 

Οι κολεκτίβες στην επαναστατημένη Ισπανία (1936-1938)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ:

Η Ισπανική επανάσταση ακολούθησε το αποτυχημένο φασιστικό πραξικόπημα του Φράνκο στις 18 Ιουλίου του 1936. Το πραξικόπημα που υποστηρίχθηκε από συντηρητικούς κύκλους του μεγάλου κεφαλαίου και της εκκλησίας απέτυχε στο μεγαλύτερο μέρος της Ισπανίας όπου αντιμετώπισε την ένοπλη αντίσταση αγροτών και εργατών.

Στη μέση ενός φοβερού εμφύλιου πολέμου πάνω από εξήντα εκατομμύρια στρέμματα εδάφους απαλλοτριώθηκαν και τουλάχιστον δυο χιλιάδες αυτοδιοικούμενες κολεκτίβες σχηματίστηκαν μεταξύ του Ιουλίου του 1936 και του Ιανουαρίου του 1938. Περίπου εφτά με οκτώ εκατομμύρια ανθρώπων άμεσα ή έμμεσα επηρεάστηκαν από την κολεκτιβοποίηση και σχεδόν 60 τοις εκατό του εδάφους της Ισπανίας επηρεάστηκε από αυτήν την διαδικασία [Spanish Anarchism: an introductory essay, p. 60].

Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΚΟΛΕΚΤΙΒΩΝ:

Η κολεκτιβοποίηση ακολουθούσε συνήθως μετά από μια συνεδρίαση του χωριού, στην οποία λαμβάνονταν η απόφαση να συγκεντρωθούν τα μέσα της παραγωγής και το έδαφος που διέθεταν οι κάτοχοι των κτημάτων σε μια ενιαία μονάδα παραγωγής. Η συμμετοχή στην κολεκτίβα ήταν εθελοντική. Οι τεχνίτες, οι κουρείς και άλλοι μη γεωργικοί εργαζόμενοι ομαδοποιήθηκαν επίσης σε κολεκτίβες [Anarchism: From Theory to Practice].

Μέσα σε αυτήν την ενιαία μονάδα, το έδαφος διαιρέθηκε σε ομάδες εργασίας (brigada) που αποτελούνταν από δέκα έως δεκαπέντε άτομα. Μέσα στη brigada, οι λιγότερο ευχάριστες εργασίες μοιράζονταν και εκτελούνταν εκ περιτροπής και κάθε ένας ενθαρρυνόταν να εκτελέσει εκείνη την εργασία στην οποία είχε ειδική ικανότητα. Διαχειριστικές επιτροπές με  τακτικά περιστρεφόμενα μέλη εκλέχτηκαν για να επιτηρούν τις οικονομικές και κοινωνικές δραστηριότητες σε κάθε κολεκτίβα. Οι  μηνιαίες γενικές συνελεύσεις  εργαζομένων και  μη εργαζομένων γινόντουσαν για να αναθεωρήσουν τα σχέδια παραγωγής, να αξιολογήσουν την πρόοδο και να ξανασχεδιάσουν τα στάδια της παραγωγής [Anarchist Decentralism in Rural Spain, 1936-9: the Integration of Community and Environment, Anarchism: From Theory to Practice]. Η συνέλευση επέβλεπε τις δραστηριότητες των συμβούλων και συζητούσε  για τις ειδικές περιπτώσεις και τα απρόβλεπτα προβλήματα. Όλοι οι κάτοικοι, άνδρες και γυναίκες, παραγωγοί και μη-παραγωγοί,  συμμετείχαν στη συζήτηση και τις αποφάσεις. Κανένας δεν είχε θέση πάνω από άλλους και κανένας δεν πληρωνόταν για να κάνει διοικητική εργασία. Στις περισσότερες κολεκτίβες η πληρωμή γινόταν σύμφωνα με τις ανάγκες. Όλα τα μέλη εξασφάλιζαν  τα τρόφιμα, τον ιματισμό και τη στέγη τους. Αυτά τα αγαθά έγιναν διαθέσιμα μέσω των εκλεγμένων επιτροπών των καταναλωτών που οργάνωναν τον ανεφοδιασμό και τη διανομή των αγαθών μέσω των "συνεταιριστικών αποθηκών εμπορευμάτων", πολλές από τις οποίες τοποθετήθηκαν στις παλαιές εκκλησίες. Οι εκκλησίες, οι μονές, τα παλαιά κτίρια του στρατού και τα μέγαρα μετατρεπόντουσαν συνήθως σε σχολεία, κινηματογράφους, βιβλιοθήκες, γκαράζ, σπίτια ηλικιωμένων ή νοσοκομεία (κανένα από τα οποία δεν ήταν προηγουμένως κοινόχρηστα στην επαρχία) [With the Peasants of Aragon, pp. 28-29].

μετανάστευση-προσφυγιά: για ό,τι και εδώ, οφείλουμε να θυμόμαστε

Καράβι ποιός σε κέντησε 
ποιός σου βαψε τα ξάρτια
για να με πάρεις μακρυά 
και να δακρύσουνε πικρά
της μάνας μου τα μάτια

Φέυγω γιατί με πίκρανε η φτώχια και ο πόνος
ειχε πνιγεί η ελπίδα μου 
είχε σβηστεί ο ήλιος 
είχε χαθεί ο δρόμος

Με δέρναν όλοι οι καιροί 
μου πάγωναν τα μάτια
μου κάναν πέτρα το ψωμί 
μου κάναν βούρκο το νερό
και την καρδιά κομάτια

Φέυγω γιατί με πίκρανε η φτώχια και ο πόνος
ειχε πνιγεί η ελπίδα μου 
είχε σβηστεί ο ήλιος 
είχε χαθεί ο δρόμος

Δεν μου χαν μείνει να αγαπώ
δυο χέρια να αγκαλιάζω
μονό τα χείλι με καημό 
και μια φωνη με πυρετό 
τον πόνο να φωνάζω

Φέυγω γιατί με πίκρανε η φτώχια και ο πόνος
ειχε πνιγεί η ελπίδα μου 
είχε σβηστεί ο ήλιος 
είχε χαθεί ο δρόμος

Μετανάστες και βαλίτσες
κι αποτσίγαρα ριγμένα
δίπλα από τις ράγες
Τα μεγάφωνα από πάνω
κάνουν σαν τις κάργιες

Οι γιατροί με τους επόπτες
στ' άψε σβήσε μας χωρίζουν
τα καλά απ' τα σκάρτα
Τώρα στη γραμμή σε βάζουν
και σου δίνουν κάρτα

Πώς κουνήθηκεν ο κόσμος
κι από τα χωριά της Δράμας
βρέθηκες σε τόπους
που σαν του καπνού τα φύλλα
βλέπουν τους ανθρώπους

 

Γυναίκ’ αφήνω νιόπαντρη, μανούλα μου, σε σένα 
και πάω να βρω την τύχη μου στα έρημα τα ξένα.

Μετανάστης φεύγω τώρα, αχ μανούλα μου 
και στα χέρια σου αφήνω πια την γυναικούλα μου.

Καρδιά αν έχεις, μάνα μου και με πονά η ψυχή σου, 
αγάπα την γυναίκα μου σαν να ‘τανε παιδί σου.

Μετανάστης φεύγω τώρα, αχ μανούλα μου 
και στα χέρια σου αφήνω πια την γυναικούλα μου.

Στα δάκρυα του χωρισμού, πνίγομαι ο καημένος, 
αφήνω την γυναίκα μου καινουριοπαντρεμένος.

Μετανάστης φεύγω τώρα, αχ μανούλα μου 
και στα χέρια σου αφήνω πια την γυναικούλα μου.

Η γέννηση μιας νέας θρησκείας, (ή αλλιώς, η αγγλική απάντηση στον κουκουλονόμο).

Η ίδρυση των περισσότερων θρησκειών, είναι συνδεδεμένη με την συγγραφή (ή την «αποκάλυψη», κατα τους πιστούς) ενός ή περισσοτέρων γραπτών κειμένων. Μια αναφορά, η οποία βέβαια ισχύει για εποχές, στις οποίες το γραπτό κείμενο ήταν η μοναδική μορφή μεταφοράς λόγου και εικόνας.

Ο «Θείος λόγος», μετατρέπεται, με διάφορες διαδικασίες, σε γραπτό κείμενο, το οποίο πρέπει να γίνει αποδεκτό «as it is», στο σύνολό του και ανελαστικά, από τους πιστούς.

Η γέννηση στις ημέρες μας, μιας νέας θρησκείας, απομυθοποιεί την διαδικασία αυτή, φέρνοντάς την στα όρια του αστείου. Στα όρια του αστείου βέβαια, εφόσον δεν λάβει κανείς υπ’όψιν του τις συνέπειες που είχε στο ανθρώπινο γένος η κάθε θρησκεία, και εφόσον κάποιος ο οποίος είναι θρήσκος, δεν αναλογιστεί οτι και η δική του «πίστη» πιθανότατα δημιουργήθηκε με τον ίδιο τρόπο.

οι νέες κομμούνες

από τη σελίδα "Ελευθεριακός Κόσμος"  http://eleftheriakos.blogspot.com/2011/01/blog-post.html

 

Οι νέες κομμούνες 

Γερμανία του μεσοπολέμου (ζωγραφική του Αντρέ Γκορζ )

Ελλάδα - Οικογένεια Βαρδινογιάννη

Έτσι μας θέλουν οι αστοί !

Ξεσηκωθείτε! Οι νέες κομμούνες του 21ου  αι., περιμένουν αυτούς που θα τις δημιουργήσουν

Αναρτήθηκε από ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ