_Αναδημοσιεύουμε την παρακάτω ανακοίνωση του Πολιτιστικού Κέντρου Κουρδιστάν, η οποία έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον, αφού αποτελεί μία κατατοπιστική σκιαγράφηση του κουρδικού ριζοσπαστικού κινήματος καθώς και των τελευταίων γεγονότων στην περιοχή της νοτιοανατολικής τουρκικής επικράτειας._
Ο κουρδικός λαός αντιστέκεται εδώ και διακόσια
χρόνια για να ζήσει ελεύθερα όπως ο κάθε λαός. Αυτή η μακρόχρονη αντίσταση
συνεχίζεται στα τέσσερα κομμάτια παρά τις απώλειες. Μπορεί σήμερα αυτή η ελευθερία να επιτευχθεί
σε έναν βαθμό στο νότιο Κουρδιστάν και τη Ροζάβα αλλά αυτό δεν αρκεί για όλο το
Κουρδιστάν. Εμείς θα σας δώσουμε πληροφορίες για το Μπακουρί Κουρδιστάν που
βρίσκεται στην γεωγραφική περιοχή της Τουρκίας. Το κίνημα με την ηγεσία του
πρόεδρου Άπο (Αμπντουλλάχ Οτζαλάν) και τα μαθήματα που πήρε από τους αγώνες του
παρελθόντος απέκτησε ένα δημοκρατικό και σύγχρονο χαρακτήρα τα τελευταία 40 χρόνια. Το κίνημα ελευθερίας
έχει μια ιδεολογική και φιλοσοφική βάση που έχει την αυτοδυναμία και την αυτάρκεια
ως βασικούς πυλώνες . Έχει εμπιστευτεί και στηριχτεί στην αυτοδυναμία του λαού.
Είναι γνωστό το ότι η καπιταλιστική νεοτερικότητα έγινε σύστημα χτίζοντας έθνη-κράτη. Όμως όσο μεγάλωσε και παγκοσμιοποιήθηκε άρχισε να υπονομεύει αυτά είτε παθητικοποιώντας τα όπως στην Ευρωπαϊκή Ένωση είτε δια βίας όπως στην Μέση Ανατολή. Ως απάντηση σε αυτό οι εργαζόμενοι και οι καταπιεσμένοι των χωρών υπό επίθεση έδωσαν ένα μεγάλο αγώνα αποκτώντας χαρακτήρα ως αποτέλεσμα. Το κουρδικό κίνημα ελευθερίας δεν περιόρισε τον εαυτό του μέσα στα σύνορα του έθνους-κράτους. Με το παράδειγμα του δημοκρατικού έθνους, βασίστηκε πρώτα στα τέσσερα κομμάτια του Κουρδιστάν αλλά έβαλε στόχο την επίτευξη την ένωση της μοίρας των λαών ως αρχή.
Είναι γνωστό το ότι η καπιταλιστική νεοτερικότητα έγινε σύστημα χτίζοντας έθνη-κράτη. Όμως όσο μεγάλωσε και παγκοσμιοποιήθηκε άρχισε να υπονομεύει αυτά είτε παθητικοποιώντας τα όπως στην Ευρωπαϊκή Ένωση είτε δια βίας όπως στην Μέση Ανατολή. Ως απάντηση σε αυτό οι εργαζόμενοι και οι καταπιεσμένοι των χωρών υπό επίθεση έδωσαν ένα μεγάλο αγώνα αποκτώντας χαρακτήρα ως αποτέλεσμα. Το κουρδικό κίνημα ελευθερίας δεν περιόρισε τον εαυτό του μέσα στα σύνορα του έθνους-κράτους. Με το παράδειγμα του δημοκρατικού έθνους, βασίστηκε πρώτα στα τέσσερα κομμάτια του Κουρδιστάν αλλά έβαλε στόχο την επίτευξη την ένωση της μοίρας των λαών ως αρχή.
Θα σας πληροφορήσουμε για τα
δραματικά επεισόδια του 40χρόνου αγώνα του κουρδικού κινήματος απέναντι στο
ρατσιστικό κράτος της Τουρκίας.
Το κίνημα ξεκίνησε από μια ομάδα
Κούρδων και Τούρκων νέων. Στο πρώτο διάστημα δολοφονήθηκε ο Ηακκί Καρέρ ένας
από τους Τούρκους ηγέτες του κινήματος. Μετά την ίδρυση του κόμματος, το κράτος
κήρυξε κατάσταση έκτακτου ανάγκης το 1978 στην Τουρκία και Κουρδιστάν κάνοντας
σφαγή αλεβιτών στο Μάρας. Το γεγονός σχολιάστηκε από τον Οτζαλάν ως εξής: «Το
κράτος μας είπε, προσέχετε θα σας σφάξουμε όλους.»
Στην
συνέχεια το κίνημα έδωσε αγώνα ενάντια στις φεουδαρχικές δυνάμεις του
κουρδιστάν δηλαδή στους αντιπροσώπους του αποικιακού τουρκικού κράτους. Αυτό
ονομάζεται η αντίσταση του Σιβέρεκ και Χίλβαν. Την αποτυχημένη δουλειά ήρθε η
χούντα της 12 Σεπτεμβρίου να ολοκληρώσει. Ο ηγέτης της χούντας ο Εβρέν έλεγε
πώς κατέληξε στην ιδέα όταν πετούσε πάνω στο Ούρφα και Μπάτμαν με ελικόπτερο. Η
χούντα έσπειρε τρομοκρατία σε όλο το Κουρδιστάν και γέμισε τις φυλακές με
κούρδους και τούρκους δημοκράτες και επαναστάτες. Σαν αποτέλεσμα το τουρκικό δημοκρατικό
και επαναστατικό κίνημα διαλύθηκε. Οι κούρδοι αγωνιστές πέρασαν από πρωτοφανή βασανιστήρια
αλλά έδωσαν και ηρωικούς αγώνες όπως των φυλακών Ντιαρμπακίρ.

