ΕΠΕΙΓΟΝ ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΟΥΡΔΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Στην πορεία της ένοπλης σύγκρουσης που ξεκίνησε στην Κουρδική περιοχή της Τουρκίας μετά τις εκλογές του Ιούνη του 2015, 186 πολίτες, οι περισσότεροι εκ των οποίων γυναίκες και παιδιά, έχουν πεθάνει, εκατοντάδες έχουν τραυματιστεί και χιλιάδες έχουν συλληφθεί. Σε ότι αφορά τους συν-δήμαρχους που είναι μέλη του συνασπισμού μας, 17 απ' αυτούς έχουν συλληφθεί ενώ 25 παύθηκαν από τα καθήκοντά τους και για 6 απ' αυτούς έχουν εκδοθεί εντάλματα σύλληψης από τον Ιούλη του 2015. Προκειμένου να τερματιστεί η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην περιοχή μας, υπάρχει επείγουσα ανάγκη να αναζωογονηθούν οι ειρηνευτικές συνομιλίες για την επίλυση του Κουρδικού ζητήματος στην Τουρκία.

Απ' τον Αύγουστο αυτού του χρόνου, ως αντίδραση στις κατασταλτικές πολιτικές του Τούρκικου κράτους που διογκώθηκαν πάλι, οι λαϊκές συνελεύσεις σε πολλές Κουρδικές πόλεις εξέφρασαν το αίτημά τους για αυτο-κυβέρνησή τους. Αυτό το αίτημα για αυτό-κυβέρνηση, -με στόχο την επίτευξη αποκεντρωμένου δομικού μετασχηματισμού ενάντια στο συγκεντρωτισμό- απαντήθηκαν από την Τούρκικη κυβέρνηση με δυσανάλογη κρατική βία. Σε Κουρδικές πόλεις όπου εκφράστηκε το αίτημα για αυτό-κυβέρνηση, ειδικά σε Cizre, Sur, Silvan, Nusaybin, Dargecit, Silopi ve Yuksekova, η Τούρκικη κυβέρνηση ανακοίνωσε απαγορεύσεις κυκλοφορίας που είχαν διαρκέσει για εβδομάδες κατά τις οποίες σκοτώνονταν πολλοί πολίτες από τις Τούρκικες υπηρεσίες ασφαλείας, ενώ συνεχίζεται η μαζική μετανάστευση κατοίκων από τις πόλεις που ισχύει ακόμη αυτό το μέτρο. Ακόμη και τα πτώματα αυτών που σκοτώθηκαν από το Τουρκικό κράτος δεν αφήνονται να ταφούν για μέρες εξαιτίας της απαγόρευσης και κρατούνται μέσα σε σπίτια. Επιπροσθέτως, δεκάδες πολίτες σημαδεύονται από Τούρκους ελεύθερους σκοπευτές, ενώ οι τραυματίες πολίτες εμποδίζονται από τις δυνάμεις ασφαλείας στο να δεχτούν ιατρική περίθαλψη. Δυστυχώς, αυτές οι διαδικασίες επαναλαμβάνονται καθημερινά στις προαναφερόμενες πόλεις. Ως αποτέλεσμα των συνεχιζόμενων ένοπλων συγκρούσεων, περισσότεροι από 200.000 άνθρωποι αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν από τις ζώνες των συγκρούσεων και το νούμερο αυτό μεγαλώνει. Ακόμη, ιστορικά κτίρια στο Sur, περιοχή του Diyarbakir, που είχαν αναγνωριστεί από την UNESCO ως μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς βρίσκονται σε κίνδυνο λόγω των ένοπλων συγκρούσεων. Ως τώρα, το Τέμενος Kursunlu και το Pasha Χαμάμ, τα οποία χτίστηκαν τον 16ο αιώνα έχουν στοχοποιηθεί από τις δυνάμεις ασφαλείας της Τουρκίας κι έχουν καταστραφεί σε βαθμό που να μην είναι ποτέ πια αρκετές οι προσπάθειες αποκατάστασής τους.

Μετά από την εκ νέου κλιμάκωση της ένοπλης σύγκρουσης, σε 18 πόλεις με πληθυσμό γύρω στις 100 χιλιάδες έχει επιβληθεί απαγόρευση κυκλοφορίας και 5 απ' αυτές παραμένουν απαγορευμένες περιοχές από τις 21 Δεκέμβρη 2015. Ακόμα σημαντικότερο, οι εν εξελίξει ένοπλες συγκρούσεις σε αστικές περιοχές έχουν φτάσει σε ένα νέο και περισσότερο επιζήμιο επίπεδο από τις 14 Δεκέμβρη 2015. Άρματα και βαρέα όπλα, τα οποία χρησιμοποιούνται μόνο σε συμβατικούς πολέμους, έχουν ξεκινήσει να χρησιμοποιούνται από τις Τούρκικες Ένοπλες Δυνάμεις σε περιοχές όπου μένουν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες. Ο αριθμός στρατιωτών και αστυνομίας έχει αυξηθεί δραστικά τις περασμένες εβδομάδες στην περιοχή μας. Σύμφωνα με στατιστικά των Τούρκικων αρχών, 14 στρατηγοί, 26 συνταγματάρχες και 10.000 στρατιώτες μεταφέρθηκαν μόνο στην πόλη Sirnak και θα μεταφερθούν άλλοι 5.000 τις επόμενες μέρες. Επιπλέον, η Εθνική Εκπαιδευτική Αρχή σε Cizre και Silopi έκανε επίσημη έκκληση στους δασκάλους να αποχωρήσουν απ' αυτές τις πόλεις. Το Υπουργείο Υγείας απέστειλε ένα επίσημο υπόμνημα στα νοσοκομεία της περιοχής μας να έχουν περισσότερο προσωπικό και απόθεμα σε υλικά ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης όσο το δυνατόν περισσότερο. Όλες οι ειρηνικές διαδηλώσεις ενάντια στις απαγορεύσεις και την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν επίσης αντιμετωπιστεί με βαρβαρότητα και καταστολή.

Όλες αυτές οι διαδικασίες μας κάνουν να σκεφτόμαστε πως η αισχρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχει συμβεί τους προηγούμενους μήνες θα συνεχιστεί και θα γίνει ακόμα σοβαρότερη. Ως εκ τούτου, αυτό είναι ένα επείγον κάλεσμα προς όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις ανά τον κόσμο για να εναντιωθούν στα αντιδημοκρατικά μέτρα που παίρνει το Τούρκικο κράτος. 

Για να είμαστε σε θέση να προλάβουμε περισσότερους θανάτους και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων\ πριν να είναι πολύ αργά, κάνω αυτά τα συγκεκριμένα αιτήματα:

Είναι ΕΠΕΙΓΟΝ

- Να έρθουν διεθνή πρακτορεία ειδήσεων, ρεπόρτερ και δημοσιογράφοι στις εμπόλεμες ζώνες ώστε να δουν και να αναφέρουν τι γίνεται σ' αυτά τα εδάφη,

- Τόσο κυβερνητικές και μη κυβερνητικές οργανώσεις που εργάζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα να στείλουν αντιπροσώπους για να διαγνώσουν και να αναφέρουν την παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην εμπόλεμη ζώνη,

- Να έρθουν διεθνείς αντιπροσωπείες για να επισκεφθούν τους συλληφθέντες συν-δημάρχους και να επιβλέπουν τόσο τις συνθήκες κράτησης όσο και τη δικαστική διαδικασία,

- Όλοι οι διεθνείς ηθοποιοί να κάνουν ένα επείγον κάλεσμα σε όλα τα σχετικά κόμματα για απόσυρση των ένοπλων δυνάμεων από κατοικημένες περιοχές, όπως και του βαρέος οπλισμού, για να καταστεί μια διμερής κατάπαυση πυρός εφικτή,

- Όλες οι σχετικές κυβερνήσεις να πάψουν τη σιωπή και να επικοινωνήσουν με την τούρκικη κυβέρνηση για τα προαναφερόμενα ούτως ώστε να επανεκκινήσουν οι ειρηνευτικές συνομιλίες που συνεχίζονταν για 2,5 χρόνια πριν τερματιστούν τον Ιούλη του 2015.

Gültan Kışanak

Συν-προεδρεύων της Ένωσης Δήμων της Νοτιοανατολικής Ανατολίας (GABB)

Συν-Δήμαρχος του Μητροπολιτικού Δήμου του Ντιγιάρμπακιρ

Μη μιλάς, δεν είναι απαραίτητο....

Πρέπει να σου πω τι μου συμβαίνει
στα γρήγορα κι αθόρυβα, θα δεις.
Κι αν έχεις κι εσύ κάτι να μου πεις,
καλύτερα, αν θες, να περιμένεις.
Δεν έχει σημασία τι μου βγαίνει,
εκείνος που πονά καταλαβαίνει.

Μη μιλάς, δεν είναι απαραίτητο....

Στο Μαξίμου, ο «αριστερός πρωθυπουργός μας» δεξιώνεται τον πρόεδρο της Αιγύπτου: ναι, εκείνης της «προοδευτικής» πραξικοπηματικής κυβέρνησης που εξαφανίζει ανθρώπους, και μαζί με τους αδελφούς μουσουλμάνους εκμηδενίζει και κάθε προοδευτικό κατάλοιπο της αραβικής άνοιξης. Τον ίδιο που στηρίζει η «κακιά» Μέρκελ για να πουλάει η Ζήμενς και να κλείνει με την Αίγυπτο τη μεγαλύτερη εμπορική συμφωνία της ιστορίας της.

Στην Ειδομένη, πρώτη δουλειά που έκανε η αστυνομία πριν την «επέμβαση» ήταν να διώξει τους δημοσιογράφους και τους φωτορεπόρτερ. Σημαντικό λόγο στην απόφαση εκκένωσης του καταυλισμού ήταν η είδηση πως η Hewlett Packard αποφάσισε να στείλει ένα φορτίο μέσω Σλοβενίας αντί μέσω Ελλάδας.Οι «παράνομοι μετανάστες» (αλλαγή στη σημειολογία) θα φύγουν και ας χρησιμοποιηθεί «λελογισμένη βία» (διάβαζε αλύπητο ξύλο...) όπως είπε ο αρμόδιος υπουργός Μουζάλας, ο οποίος κατα τα φαινόμενα προσχωρεί πλέον επίσημα στο κυρίαρχο ευρωπαϊκό πνεύμα «ελεύθερη διακίνηση αγαθών, όχι ανθρώπων».

Στην Πάρνηθα, μάλλον στα πλαίσια του πολέμου εναντίον (?) των μεγαλοκαναλαρχών, η αστυνομία προχώρησε σήμερα στο ξήλωμα και κατάσχεση του εξοπλισμού της ERTOPEN, της μόνης εξ'αριστερων κριτικής στην κυβέρνηση φωνής πανελλαδικής εμβέλειας.

Ζούμε ιστορικές στιγμές. Ο -αρουραίος που πήδηξε εγκαίρως από το βυθιζόμενο πλοίο του ΠΑΣΟΚ στο κότερο του ΣΥΡΙΖΑ- υπουργός υποδομών κος Σπίρτζης, αποφάσισε να στείλει το γάιδαρο στο σφαγείο και να δείξει πλέον στο κοινό την μεταμόρφωσή του από γουρούνι σε άνθρωπο.

Και ο κύριος εχθρός του αριστερού μας καθεστώτος, είναι πλέον όχι οι τύρρανοι, οχι το κεφάλαιο, όχι οι τράπεζες, όχι τα κανάλια της προπαγάνδας, αλλά οι φτωχοί, οι καταπιεσμένοι, οι αγωνιζόμενοι, οι ελεύθερες φωνές.

Κάτι μου θυμίζει αυτό.

Α, ναι.

Την Κροστάνδη. Τις δίκες της Μόσχας. Το σύμφωνο Μολότωφ-Ρίμπεντροπ.

Το Πόλεμος και Ειρήνη.

Γιώργης

Τρίτη 1/12/2015 - Διαδήλωση Ταξικής Διεθνιστικής Αλληλεγγύης

Μετά τη δολοφονία του δικηγόρου Ταχίρ Ελτσί στο Ντιγιάρμπακιρ, μετά τις απαγορεύσεις των συγκεντρώσεων στη Γαλλία, τις προσαγωγές και συλλήψεις αγωνιζόμενων και τις συγκρούσεις στους δρόμους του Παρισιού με τις δυνάμεις καταστολής, μια διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας ως χειρονομία αλληλεγγύης σε όσους αγωνίζονται ενάντια στον ολοκληρωτισμό των κρατών, τα γεωπολιτικά παιχνίδια πολέμου στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής μεσογείου και τη βαρβαρότητα του θρησκευτικού φονταμενταλισμού αποκτά ακόμα πιο μεγάλη σημασία.

   Η Διεθνιστική Αλληλεγγύη των από τα κάτω είναι ο μόνος δρόμος για να διασωθεί και να διαδοθεί κάθε μορφής αντίσταση για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, κάθε μορφής αγώνας για την κοινωνική ελευθερία.

   Η γεφύρωση των αντιστάσεων και των αγώνων μας αποτελεί το συνδετικό υλικό για τη γεφύρωση των λαών μας. 

   Συμμετέχουμε στη διαδήλωση ταξικής διεθνιστικής αλληλεγγύης, αυτήν την Τρίτη, 1 δεκέμβρη και ώρα 6 μμ, στα Προπύλαια.

Από τη Γαλλία μέχρι τη Συρία, αγώνας για

τη Γη και την Ελευθερία

ομάδα ελευθεριακών κομμουνιστών

Η Ιερά Συμμαχία είναι πάλι εδώ...

Η κατ’οίκον σύλληψη, το πρωί της 12^ης Νοέμβρη 5 φοιτητών στην Αθήνα, με εκτέλεση διεθνούς εντάλματος σύλληψης για συμμετοχή τους στις συγκρούσεις της διαδήλωσης NoExpo την Πρωτομαγιά 2015 στο Μιλάνο και η απαίτηση έκδοσής τους στην Ιταλία, επιβεβαιώνει και πάλι αυτό που εδώ και καιρό είχαμε καταλάβει: Μια νέα Ιερά Συμμαχία, στα πρότυπα αυτής που συνέλαβε και παρέδωσε το Ρήγα Φεραίο, έχει τεθεί σε λειτουργία από τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές των κρατών της Βόρειας Μεσογείου και όχι μόνο: Η συνδρομή και ο συντονισμός των αστυνομικών δυνάμεων στην παρακολούθηση και καταστολή των ενεργών κινηματικών δυνάμεων, με έμφαση στον αναρχικό χώρο, είναι απροσχημάτιστη και κατάλληλα οργανωμένη με σαφή στόχο να διακόψει την ανάπτυξη των κινημάτων σε υπερεθνικό επίπεδο.

Η εφαρμογή σε διαδηλωτές (και κατα παράβαση σχετικού βουλεύματος που ορίζει τα πλαίσια ισχύος του) ενός νόμου που υπάρχει από τον Β’Π.Π. στην Ιταλία και αφορά εγκλήματα πολέμου, σφαγές και λεηλασίες, δεν στοχεύει προφανώς στην τιμωρία «καταστροφών και λεηλασιών» ή εγκλημάτων πολέμου: αφορά την αδρανοποίηση των κινημάτων με την φυλάκιση των ενεργότερων στοιχείων του για μιά ζωή: οι ποινές από 8 εώς 16 χρόνια φυλάκισης (σύντροφοι που συνελήφθησαν στο G8 της Γένοβας είναι ακόμα φυλακή...) δεν αντιστοιχούν σε «εγκλήματα» κατα της περιουσίας αλλά σε φόνους.

Αυτή η αντίφαση, κρύβει μέσα της την αλήθεια: Η εφαρμογή νόμου που ισχύει σε συνθήκες πολέμου, είναι η έμμεση παραδοχή του Ιταλικού Κράτους οτι βρίσκεται σε πόλεμο.

 

Εχθές το βράδυ, έγινε με πρωτοβουλία του Circolo Berneri στην Μπολόνια της Ιταλίας συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες. Διαβάστηκε και μοιράστηκε το κείμενο που ακολουθεί.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες NoExpo

Μεταξύ των ψευδών διθυραμβικών τόνων για το κλείσιμο της έκθεσης Expo στο Μιλάνο, να που έρχονται οι πρώτες πράξεις καταστολής για την διαδήλωση της 1ης Μαΐου που πέρασε.
Μαθαίνουμε ότι εκδόθηκαν 15 εντάλματα σύλληψης που αφορούν Ιταλούς και Έλληνες συντρόφους, με την κατηγορία της καταστροφής και λεηλασίας, διακεκριμένη αντίσταση σε δημόσιο λειτουργό και παραπλάνηση.
Σε Ιταλία και Ελλάδα 10 σύντροφοι είναι ήδη υπό προληπτική κράτηση και αύριο ένα ελληνικό δικαστήριο θα συνεδριάσει για να αποφασίσει εάν θα αποδεχθεί το ιταλικό αίτημα για την έκδοση: θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία, μέχρι τώρα ίσχυε μόνο για περιπτώσεις απάτης, δολοφονίες και ένοπλο αγώνα.
Καταγράφουμε μεταξύ άλλων, την αδυναμία πρόσβασης του δικηγόρου υπεράσπισης στον φάκελο της έρευνας, σε αντίθεση με τα υποταγμένα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Εκτός από τις έρευνες που διεξάγονται τις τελευταίες ώρες, πραγματοποιήθηκαν επίσης και υποχρεωτικές λήψεις DNA.
Η Expo δεν έχει τελειώσει: Εκτός από την καταστολή, πρέπει να ασχοληθούμε με την κληρονομιά που άφησε,  που είναι φτιαγμένη απο μπετόν, χρέη και της επισφάλεια.
Η ερήμωση της περιοχής με 1100 στρέμματα τσιμέντο, η λεηλασία των εκατομμυρίων των δημόσιων πόρων που κατέληξαν στην παχυνση των συνήθων αφεντικών και των μαφιόζων.
Μην ξεχνάμε την εγγενή εκμετάλλευση σε αυτό το έργο που βασίστηκε στην δωρεάν εργασία, την απαγόρευση των απεργιών, στις εξοντωτικές βάρδιες και στις πολιτικές απολύσεις. Η επισφάλεια την οποία χιλιάδες νέοι άνθρωποι αναγκάστηκαν και αναγκάζονται να υποφέρουν με την ψευδαίσθηση οτι θα «εμπλουτίσουν» το βιογραφικό τους είναι μια από τις τραγωδίες που Expo εισήγαγε εφαρμόζοντας τις προδιαγραφές του Εργασιακού Νόμου.
Μην ξεχάσουμε το πως η εξουσία χρησιμοποιεί

 το νόμο για να πατάξει εκείνους που αγωνίζονται και οι δικαίως εξεγείρεται σε ένα σύστημα που μας θέλει αποξενωμένους και εκμεταλλευμένους, ενώ όσοι είναι υπεύθυνοι για όλα αυτά θα μείνει ατιμώρητος και ελεύθερος να διαιωνίσει τα βρώμικα συμφέροντά του.
Μην ξεχάσουμε το πως χρησιμοποιήθηκε η όμορφη όψη της τροφής για να κρυφθούν οι αρπακτικές πολιτικές για το περιβάλλον.
Για όλα αυτά, υπάρχει επείγουσα ανάγκη για μια ισχυρή αλληλεγγύη, ακόμη και διεθνή, σε όλους τους τομείς του αγώνα, αν θέλουμε να είμαστε σε θέση να οικοδομήσουμε μια εναλλακτική, απέναντι σε έναν κόσμο που αποτελείται απο Κράτη, καταστολή και φυλακές.
Είναι καιρός να λογαριαστούμε με την πραγματικότητα: η ζωή και η ελευθερία του ανθρώπου δεν είναι ούτε κατ’ελάχιστον συγκρίσιμες με την αξία ενός ΑΤΜ ή ενός αυτοκίνητου πολυτελείας.
Συγκεντρωση στην Piazza Verdi στις 18.30.
Πάντα Νο Expo!
Διεθνής αλληλεγγύη!
Από την Ιταλία ως την Ελλάδα, ελεύθεροι τώρα, ελεύθεροι όλοι!

Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν κάτι θα είχαν καταργηθεί.

Τί γίνεται άραγε όταν τα κλισέ βγαίνουν αληθινά; Για τρίτη φορά μέσα σε 9 μήνες ο ελληνικός λαός θα κληθεί "να αποφασίσει για τη τύχη του". Ισχυριζόμαστε εδώ ότι ούτε κάποια απόφαση θα πάρει, ούτε την τύχη του θα καθορίσει.Αυτό που θα συμβεί πάλι είναι να εξουσιοδοτηθούν κάποιοι σωτήρες να πράξουν όπως εκείνοι νομίζουν και να ερμηνεύσουν σύμφωνα με τις δικές τους στοχεύσεις το αποτέλεσμα της "λαικης βούλησης", αθετώντας βέβαια σχεδόν κάθε προεκλογική υπόσχεση. Κάπως έτσι από τα "λεφτά υπάρχουν" του ΓΑΠ φτάσαμε στο πρώτο μνημόνιο, από τα Ζάπεια 1,2 και 3 του Σαμαρά στο δεύτερο, και τέλος(?) από το σκίσιμο τους από τον Τσίπρα στο τρίτο και μακρύτερο.
Όταν βλέπουμε λοιπόν τους εκάστοτε επόμενους να γίνονται σαν τους προηγούμενους δεν υπάρχει λόγος να εμπιστευτούμε τους καινούριους επόμενους . Και αυτοί ίδιοι θα είναι.
 Η αλήθεια βέβαια είναι ότι δε φταίνε τα πρόσωπα αλλά το ίδιο το σύστημα του κοινοβουλευτισμού το οποίο υπηρετούν και το οποίο δεν έχει καμία σχέση με την ουσία της δημοκρατίας.Οι βασικές αρχές της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας είναι η αντιπροσώπευση και η ανάθεση. Επιλέγοντας μέσω της ψήφου μας αυτούς που θα ασχοληθούν με τα κοινά,αποποιούμαστε την ευθύνη αλλά και τη δυνατότητα να ελέγχουμε εμείς οι ίδιοι τις δημόσιες υποθέσεις.
Έτσι όμως η ελευθερία μας, που υποτίθεται ότι κατοχυρώνεται μέσω της δημοκρατίας, γίνεται φενάκη καθώς η δύναμη λήψης αποφάσεων συγκεντρώνεται στα χέρια των εκλεγμένων που συνήθως είναι όργανα ελίτ κάθε είδους. Ας σημειωθεί εδώ ότι η έννοια της αντιπροσώπευσης εδράζεται στην ευρέως καλλιεργούμενη από τις ελίτ αλλά εντελώς αντιδημοκρατική πεποίθηση ότι ο λαός είναι ανίκανος να αυτοδιευθυνθεί και άρα χρειαζεται κάποιους "άριστους" που θα τον κυβερνήσουν αποτελεσματικά. Αυτοί οι εκλεγμένοι άριστοι αποτελούν το πολιτικό προσωπικό της δημοκρατίας το οποίο στην εποχή μας δεν παίζει παρά το ρόλο του ιμάντα μεταφοράς και επιβολής στην κοινωνία των επιταγών του κεφαλαίου και των αγορών. Θυμίζουμε μόνο ότι στην αρχαία Αθήνα (το λίκνο της δημοκρατίας) οι αποφάσεις λαμβάνονταν από τη συνέλευση των πολιτών η οποία όριζε τους αξιωματούχους της κυρίως μέσω της κλήρωσης ακριβώς επειδή δεν αποδεχόταν κανένα διαχωρισμό ανάμεσα σε πολιτικούς και πολίτες.
 Ας έρθουμε όμως στο σήμερα. Πιστεύει άραγε κανείς ότι το προσωπικό που θα προκύψει από τις εκλογές θα μπορέσει να έρθει σε σύγκρουση με τις αγορές και το κεφάλαιο για να υπηρετήσει τα συμφέροντα των "από κάτω";Η αλήθεια είναι ότι αυτό δε θα συμβεί ποτέ στα πλαίσια ενός καπιταλιστικού συστήματος που έχει αναγορεύσει την οικονομία της ανάπτυξης και του κέρδους ως την υπέρτατη σημασία. Η όποια σύγκρουση θα είναι αυστηρά οριοθετημένη ώστε να μη θέσει σε κίνδυνο την καπιταλιστική οικονομία και άρα την αναπαραγωγή αυτού του
 προσωπικού. Υπό αυτό το πρίσμα η υπογραφή του τρίτου μνημονίου δεν συνιστά ούτε ήττα ούτε προδοσία.Ήταν απλώς πράξη πολιτικής επιβίωσης.
Ας μη γελιόμαστε! Ο λαός δεν έρχεται στο προσκήνιο όταν ψηφίζει αντιπροσώπους ούτε όταν απαντά ναι ή όχι σε γελοία ερωτήματα που θέτει η εξουσία. Αντιθέτως όσο μεγαλύτερες προσδοκίες επενδύονται σε εκλογές και δημοψηφίσματα, τόσο βαθύτερη είναι η απογοήτευση που ακολουθεί τη διάψευση τους. Πόσο μάλλον που τα αποτελέσματά τους ερμηνεύονται πάντα κατά το δοκούν. Αλήθεια σε τι είπε πρόσφατα όχι ο "περήφανος ελληνικός λαός"; Στο ευρώ, στην Ε.Ε, στη λιτότητα, στον Σαμαρά, στα κανάλια, στο Σόιμπλε, στην κακή συμφωνία που πρότεινε ο Γιούνκερ (για να έρθει μια χειρότερη τελικά); Ή μήπως εξέφρασε το γαμώτο του; Και τι να συμπεράνουμε από αυτά που ΔΕΝ ακολούθησαν. Ότι ο λαός μας αποδέχεται πλέον τη λιτότητα ή ότι το νέο μνημόνιο δεν είναι "εθελοδουλία";
Το μόνο σίγουρο είναι ότι μετά το "περήφανο όχι¨δεν είδαμε εξέγερση αλλά απογοήτευση και αποστράτευση. Και αυτό γιατί η όποια δυναμική υπήρξε ήταν καθοδηγούμενη από τα πάνω , άριστα χειρίσιμη από την εξουσία και γιαυτό εξαντλήθηκε το βράδυ των πανηγυρισμών. Αφού ο τσίπρας επέλεξε (και δεν αναγκάστηκε) να  βάλει το λαό μπροστά για μια εβδομάδα, μετά τον πάρκαρε πάλι για να συνεχίσει μόνος του και να ξεκαθαρίσει το τοπίο με τους μέσα και τους έξω.
  Τι μπορεί να γίνει λοιπόν; Μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν αλλά θα θέλαμε να θίξουμε κάποιες γενικές κατευθύνσεις.
  Αρχικά μας είναι προφανές ότι αν κάποιος θέλει αληθινή δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία δεν έχει παρά να απομακρυνθεί από κάθε μορφής ανάθεση , εμπιστοσύνη σε κομματικούς μηχανισμούς και ιεραρχίες και να αναζητήσει τη συλλογικοποίηση μέσα από αμεσοδημοκρατικούς σχηματισμούς και κοινότητες αγώνα. Για παράδειγμα εδώ και κάμποσα χρόνια λειτουργούν συνελεύσεις κατοίκων σε αρκετές γειτονιές της Αθήνας (Αγία Παρασκευή, Άγιος Δημήτριος, Περιστέρι, Πετράλωνα, Κυψέλη και αλλού) που καλούν τον κόσμο να διαβουλευθεί και να δράσει  για τα ζητήματα που τον απασχολούν .Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν ήταν η δημοκρατία που ηττήθηκε από τις αγορές αλλά η ανάθεση, η πίστη ότι θα μας σώσουν οι μεσσίες με ή χωρίς γραβάτες.
  Είναι εξίσου προφανές ότι δημοκρατία και καπιταλισμός δεν συμβαδίζουν Η ανάπτυξη των παραγωγικών του δυνάμεων, η κινητικότητα του κεφαλαίου του, το ξεπέρασμα των κρίσεων του δεν μπορούν να γίνουν με δημοκρατικό τρόπο. Όρος ύπαρξης της δημοκρατίας είναι να νικηθεί ο καπιταλισμός και μάλιστα στον πυρήνα του, στις φαντασιακές σημασίες που τον νοηματοδοτούν και κανοναρχούν τη ζωή των υπηκόων του. Κέρδος, εμπορευματοποίηση, καταναλωτισμός, κυριάρχηση πάνω στη φύση. Αν ο άνθρωπος εξακολουθεί να θεωρεί αυτά ως σημαντικά στη ζωή
 του, τότε κάθε ενδεχόμενη ρήξη με τις αγορές θα είναι απλά ατελέσφορη.
  Είναι τέλος προφανές ότι ο διεθνισμός είναι η μόνη διέξοδος. Η ρήξη με τις αγορές δεν μπορεί να είναι υπόθεση μιας χώρας. Ακόμη κι αν ξεκινήσει από εκεί απαιτείται ένα στιβαρό διεθνές κίνημα που θα αποτρέψει την αντεπίθεση του κεφαλαίου. Δεν θα κερδίσουμε επομένως τίποτα στρεφόμενοι ενάντια στην ιδέα της ενωμένης Ευρώπης.

Απέναντι στη στυγνή γραφειοκρατία των Βρυξελλών, στην επιστροφή στο συγκεντρωτισμό των εθνικών κρατών ή την Ευρώπη των εθνών της ακροδεξιάς, εμείς οφείλουμε να αντιτάξουμε την ευρωπαϊκή συνομοσπονδία των συνεργαζόμενων λαών που θα προάγει την ελευθερία, την ισότητα και την δικαιοσύνη. 

Ομάδα Ελευθεριακών Κομμουνιστών