"Φίδι στον κόρφο μας..."(κείμενο σχετικά με το μεταναστευτικό και τις γειτονιές της Αθήνας)

Μεγάλη ομάδα αναρχικών αποτελούμενη απο μέλη των τριών συλλογικοτήτων αλλά και πολλούς ανεξάρτητους συντρόφους/ισσες μοίρασαν προκυρήξεις σε περαστικούς, σπίτια και καταστήματα στη διαδρομή Μάρνη, Πλατεία Βάθης, Πλατεία Μεταξουργείου καθώς και στην λαική αγορά του Αγίου Παύλου. Η διανομή ολοκληρώθηκε στην Ηπείρου. Μοιράστηκαν αρκετές χιλιάδες κείμενα, ειδικά στη λαική, ενώ σβήστηκαν φασιστικά συνθήματα. Πιο κάτω είναι το κείμενο που μοιράστηκε και που υπογράφεται  από την ομάδα των αναρχικών για την κοινωνική απελευθέρωση και την ομάδα ελευθεριακών κομμουνιστών:


Τα  ξημερώματα της 10ης Μάη έγινε ένα φριχτό έγκλημα Ο Μανώλης Καντάρης, το θύμα, είχε πολλές ιδιότητες. Πατέρας, σύζυγος, εργαζόμενος, και στο τέλος, κάτοικος μίας περιοχής του ιστορικού κέντρου. Μιας περιοχής στο στόχαστρο του παραμορφωτικού φακού των ΜΜΕ, της προπαγάνδας, της παραφιλολογίας, με τις αλήθειες και τα ψέματα, τους σχεδιασμούς και τα συμφέροντα να χορεύουν γύρω της. Μαχαιρώθηκε για μια κάμερα. Eνα έγκλημα, πρώτο χρονικά στα υπόλοιπα που ακολούθησαν τις επόμενες ημέρες, που σκορπίζει την οδύνη και το σπαραγμό σε όσους το άκουσαν. Σε όλους; Όπως έδειξαν οι εξελίξεις κάποιοι στο άκουσμα αυτό έτριψαν τα χέρια τους και έβαλαν σε κίνηση το σχέδιό τους
Αμέσως μετά τη  δολοφονία του οργανωμένες ακροδεξιές ομάδες, που δρουν καιρό στην ευρύτερη περιοχή προσπάθησαν απροκάλυπτα και ξεδιάντροπα να εκμεταλλευτούν πολιτικά το τραγικό γεγονός. Εκτόξευσαν με νέα ορμή τη μισάνθρωπη και παράλογη ιδεολογία τους, πυροδότησαν το μίσος, ξυλοκόπησαν μελαμψούς(ως και Έλληνες…), μαχαίρωσαν, έστειλαν δεκάδες ανθρώπους στο νοσοκομείο, σκότωσαν ένα νεαρό 21 ετών από το Μπαγκλαντές.. Οργάνωσαν και εκτέλεσαν, στο όνομα της τάξης και της ασφάλειας,  τη δική τους ματωμένη καρικατούρα της νύχτας των κρυστάλλων. Για να τα κάνουν όλα αυτά επικαλέστηκαν, μία από τις πολλές εξίσου εγκληματικές απόψεις τους:   ότι υπεύθυνοι για όλα τα δεινά (έλλειψη ασφάλειας, ανεργία,  έλλειψη βιώσιμων ελεύθερων χώρων κα ) είναι οι περίφημοι ξένοι. Και επιδόθηκαν σε ένα λυσσαλέο κυνήγι με σκοπό τη φυσική εξόντωση τους. 

Οι λαϊκές συνελεύσεις (ανα)γεννιούνται!

Από τη χθεσινή λαϊκή συνέλευση στην πλατεία Καλογήρων, στη Δάφνη (φωτο:eleuftheriakoi.blogspot.com)

Σε πολλές περιοχές της Αθήνας αλλά και όλης της ελληνικής επικράτειας, εξαπλώνεται ταχύτατα η πρακτική των ανοιχτών λαϊκών συνελεύσεων, μια πρακτική που εμφανίστηκε "δειλά-δειλά" το 2003 και διευρύνθηκε και ορισμένες γειτονιές μετά τα Δεκεμβριανά του 2008. Η καθημερινή παρουσία χιλιάδων ανθρώπων στην πλατεία Συντάγματος και ιδιαίτερα η πραγματοποίηση της καθημερινής λαϊκής συνέλευσης, παρόλες τις αντιφάσεις που μπορεί ο καθένας να βρει, έχει ανοίξει με πρωτόγνωρο τρόπο την έννοια του δημόσιου χώρου ακριβώς πάνω στη συζήτηση για τα κοινά ζητήματα, για τα κατεξοχήν δηλαδή πολιτικά ζητήματα. Χιλιάδες άνθρωποι πλέον αυτοοργανώνονται ή σταματούν στις πλατείες της πόλης τους και προσπαθούν να διαμορφώσουν έναν άλλον, οριζόντιο τρόπο επικοινωνίας και έναν άλλον δρόμο για την επίλυση των καθημερινών προβλημάτων. Η στήριξη αλλά και η γέννηση κι άλλων τέτοιων αμεσοδημοκρατικών συνελεύσεων, προς την κατεύθυνση της ενδυνάμωσης όχι απλά της έννοιας της δυαδικής εξουσίας αλλά της διαμόρφωσης μίας νέας κοινωνίας μέσα στην κοινωνία, είναι το βασικό ζητούμενο αυτές τις μέρες. Η ριζοσπαστικοποίηση αυτού του αμεσοδημοκρατικού κινήματος μπορεί κάποια στιγμή να συμβεί -οι άνθρωποι που συμμετέχουν θα το καταδείξουν αυτό ή όχι αν και όποτε το θελήσουν- μόνο αν τώρα συμμετέχουμε ενεργά σε όλες αυτές τις διεργασίες που είναι αδύνατον σήμερα για όλες τις δυνάμεις της πολιτικής κυριαρχίας να καναλιζάρουν...
Φ.Κ.

ένα κείμενο που μοιράστηκε πέρσι, προκειμένου να διαβαστεί φέτος

Συνέχεια «ηγέτες»... Ας προσπαθήσουμε μια φορά χωρίς αυτούς!

Μια χούφτα καθαρμάτων, που κυριαρχεί στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα των τραπεζών, των χρηματιστηρίων και των οίκων οικονομικής αξιολόγησης, καθορίζει με τα παιχνίδια της τις ζωές μας. Αυτός είναι ο καπιταλισμός: αιμοβόρος και αδίστακτος. Ας αντικρύσουν πια το πραγματικό του πρόσωπο όσοι δεκαετίες τώρα πάλευαν να του φτιασιδώσουν ένα ανθρώπινο πρόσωπο.
Η κρίση που διατρέχουμε δεν είναι απλά οικονομική. Είναι πολύ περισσότερο υπόθεση πολιτική και ουσιαστικά υπόθεση πολιτειακή. Τα υπάρχοντα κράτη είναι δομημένα κατά τέτοιον τρόπο ώστε να εφαρμόζουν μία πολιτική, η οποία βασικό στόχο έχει την επιβολή των επιταγών της καπιταλιστικής αγοράς στις κοινωνίες. Είναι όμως παράλληλα και μία κρίση ακόμα πιο βαθιά, μία κρίση πολιτισμική, αφού δεκαετίες τώρα το κράτος και τα πολιτικά κόμματα δούλευαν στο να διαλυθεί κάθε ουσιαστική αξία, όπως η αλληλεγγύη, η ανιδιοτέλεια και η συνεργασία, και προωθούσαν τον ωχαδελφισμό, το «βόλεμα» και το εργατοπατεριλίκι. Έστησαν μέσα στις τελευταίες δεκατίες μία και μόνη λατρεία, αυτή του χρήματος, γεμίζοντας όλους τους δρόμους με υποκαταστήματα τραπεζών, πολυκαταστήματα και αλυσίδες super-market. Επιχείρησαν να εκκενώσουν την κοινωνία από κάθε έννοια αξιοπρέπειας προσπαθώντας τώρα να μας μετατρέψουν σε πληβείους του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού συστήματος.
Όσοι ζούσαν μέσα στη ματαιοδοξία του υπερκαταναλωτισμού, των δανείων, του κομματικού μέσου και της «τακτοποιημένης» ζωής, μάς λοιδορούσαν όταν τους λέγαμε πως κάποια στιγμή
τα αφεντικά θα θελήσουν να τελειώνει αυτό το παραμύθι, θεωρώντας μας φαντασιόπληκτους και κινδυνολόγους. Δυστυχώς, η ώρα της κρίσης ήρθε πιο γρήγορα απ΄ ό,τι κι εμείς περιμέναμε...
Βλέπουμε όμως πως οι ιδέες και οι προτάσεις μας, αυτές που κάποτε ακούγονταν ουτοπικές, σήμερα αποτελούν μία ουσιαστική διέξοδο από το αδιέξοδο που μας έχουν φέρει ο καπιταλισμός και τα κράτη. Ή θα υποδουλοθούμε οικειοθελώς ή θα εξεγερθούμε προσπαθώντας να ανοίξουμε ένα ελπιδοφόρο παράθυρο προς το μέλλον. Εντείνουμε τον πόλεμο κατά του κράτους και του καπιταλισμού, που επιχειρούν να διαμορφώσουν
ένα αύριο οικονομικού και πολιτικού ολοκληρωτισμού.
> Ας πετάξουμε στην άκρη το αστικό σύνταγμα και ας συγκροτήσουμε μία συντακτική-καταστατική συνέλευση, όπως εκείνη που διαμόρφωσαν οι εξεγερμένοι της παρισινής Κομμούνας, η οποία θα εκφράζει τις αγωνιζόμενες δυνάμεις και θα αποφασίζει προς την κατεύθυνση του κοινού συμφέροντος.
> Ας πετάξουμε στην άκρη το σάπιο αστικό κράτος και ας συγκροτήσουμε τη ελλαδική-αιγαιακή Συνομοσπονδία των αυτόνομων Περιφερειών και Δήμων. Ας μην αφήσουμε το ευρωπαϊκό υπερκράτος να καταστήσει τους τόπους μας υποδουλωμένες στα σχέδιά του περιφέρειες (όπως επιχειρείται να προωθηθεί μέσα από τον «Καλλικράτη»).
> Ας τελειώνουμε επιτέλους με την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, δανειζόμενοι εκείνο το αρχαίο στοιχείο της άμεσης δημοκρατίας και απογειώνοντάς το σήμερα σε μία κοινωνική
δημοκρατία, όπου μέσα από τις αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις και τον αιρετό και ανακλητό χαρακτήρα των εκπροσώπων σε θέσεις ευθύνης οι υποθέσεις της ζωής θα είναι υπόθεση όλων
και όχι κάποιων ψηφισθέντων «ειδημόνων».
> Ας τελειώνουμε με την κυριαρχία των τραπεζών στη ζωή μας, καταργώντας τες και διαμορφώνοντας εκτεταμένα δίκτυα αλληλοβοήθειας και ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών μεταξύ κοινοτικά ή εργατικά ελεγχόμενων παραγωγικών μονάδων.
> Ας διαλύσουμε την οικονομία της αγοράς, διαμορφώνοντας μία νέα οικονομία ζωής. Ως κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής δεν μπορεί να εκλαμβάνεται εκείνη στην οποία
προτρέπει το ΚΚΕ και της οποίας την αποτρόπαια κατάληξη είδαμε και βλέπουμε στην ΕΣΣΔ, στις υπόλοιπες χώρες του ανατολικού μπλοκ και στην «κομμουνιστική» Κίνα. Κοινωνικοποίηση σημαίνει κοινοτικοποιημένη οικονομία, γέννηση και εξέλιξη οικονομικών δραστηριοτήτων που
υπόκεινται στον κοινοτικό έλεγχο (σε επίπεδο περιφέρειας, δήμου ή χωριού) και με άμεση
συμμετοχή στις αποφάσεις των εκάστοτε εργαζομένων.
> Ας διαλύσουμε την αστυνομοκρατία που επιχειρούν να επιβάλουν παντού, γνωρίζοντας πως μόνο η εμπιστοσύνη μεταξύ των ανθρώπων και η εκμηδένιση της ανεργίας και της φτώχειας
μπορούν να εξαλείψουν το μικροέγκλημα. Αντί για όλα αυτά τα παράσιτα που σήμερα αποτελούν τα όργανα της τάξης τους, οι λαϊκές πολιτοφυλακές από εκ περιτροπής πολίτες των αυτόνομων δήμων μπορούν να είναι πραγματικά αποτελεσματικές.
Αυτό όμως που άμεσα πρέπει να γίνει είναι η διαμόρφωση όλο και περισσότερων πυρήνων αυτόνομης αντίστασης, η γέννηση κοινωνικοεργατικών κέντρων σε κάθε δήμο, η συγκρότηση τοπικών σωματείων εργαζομένων/ανέργων και αυτοαπασχολούμενων, η ενίσχυση των πρωτοβάθμιων σωματείων με συνελευσιακή μορφή λήψης αποφάσεων, η παρουσία στο δρόμο. Άλλωστε, «όταν θα έρθουν εκείνες οι μέρες - και είναι στο χέρι σας να επισπεύσετε τον ερχομό τους – όταν μια ολόκληρη περιοχή, όταν μεγάλες πόλεις μαζί με τα προάστιά τους απαλλαχτούν απ΄ τους κυβερνήτες τους, το έργο μας θα είναι ξεκάθαρο: όλα τα μηχανήματα πρέπει να επιστραφούν στους αληθινούς ιδιοκτήτες τους, έτσι ώστε όλοι να έχουν το μερίδιό τους στην κατανάλωση, και η παραγωγή θα συνεχιστεί για καθετί που είναι αναγκαίο και χρήσιμο. Έτσι, η κοινωνική ζωή όχι μόνο δεν θα διακοπεί αλλά θα συνεχιστεί με τη μεγαλύτερη ενέργεια»
(Π.Κροπότκιν).
Από κανέναν πολιτικό δεν περιμένουμε να βάλει «κόκκινη γραμμή» στις ορέξεις των αφεντικών.
Ομάδα Ελευθεριακών Κομμουνιστών 
Άνοιξη 2010 
(αναδημοσίευση από τον γκ) 

Σημαντικό: Ξεκινάει η αποκέντρωση;

2η Λαϊκη Συνέλευση Βυρωνα-Κάλεσμα για συνέλευση στη Δάφνη

Με την συμμετοχή περίπου 100 κατοίκων του Βύρωνα πραγματοποιήθηκε σήμερα η 2η Λαϊκή Συνέλευση Βύρωνα

Με την συμμετοχή περίπου 100 κατοίκων του Βύρωνα πραγματοποιήθηκε σήμερα η 2η Λαϊκή Συνέλευση Βύρωνα. Υιοθετήθηκε το ψήφισμα της Λαϊκής Συνέλευσης της πλ. Συντάγματος, αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί πορεία την Κυριακή 5 Ιουνίου στις 18.00 από την πλ. Ταπητουργείου στην πλ. Συντάγματος και νέα Λαϊκή Συνέλευση την Πέμπτη 9 Ιουνίου. Καθορίστηκε νέα συνέλευση την Πέμπτη 9 Ιουνίου στις 20.00 στην πλ. Ταπητουργείου. Πήραν το λόγο αρκετοί/ ες κάτοικοί και ακούστηκαν ενδιαφέροντες απόψεις και προτάσεις. υ/σ η παραπάνω ενημέρωση είναι προσωπική εκτίμηση και δεν εκφράζει την συνέλευση. Το ψήφισμα: Εδώ και πολύ καιρό παίρνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς. Είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νεολαίοι, μετανάστες, που έχουμε έρθει στο σύνταγμα για να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας. Είμαστε εδώ γιατί γνωρίζουμε ότι οι λύσεις στα προβλήματά μας μπορούν να προέλθουν μόνο από εμάς. Καλούμε όλους τους Αθηναίους, εργαζόμενους, ανέργους και νεολαία στο Σύνταγμα, και όλη την κοινωνία να γεμίσει τις πλατείες και να πάρει τη ζωή στα χέρια της. Εκεί στις πλατείες θα συνδιαμορφώσουμε όλα μας τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας. Καλούμε όλους τους εργαζόμενους που θα απεργήσουν την επόμενη περίοδο να καταλήγουν και να παραμένουν στο Σύνταγμα. Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια και όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται. Τους διαμηνύουμε ότι το χρέος δεν είναι δικό μας.   ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!   ΙΣΟΤΗΤΑ - ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!   Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ! Συγκέντρωση και πορεία από την γειτονία μας στο Σύνταγμα την Κυριακή 5 Ιουνίου, στις 18.οο από την πλ. Ταπητουργείου. 


Επόμενη Λαϊκή Συνέλευση την Πέμπτη 9 Ιουνίου στις 20.00 στην πλ. Ταπητουργείου.
-------------------------------------------------------

Η Πλατεία Συντάγματος στη Δάφνη: Ανοικτή Λαική Συνέλευση - Συζήτηση τη Δευτέρα στις 7 μμ στην Πλατεία Καλογήρων

 

Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΔΑΦΝΗ

ΕΠΕΙΔΗ δεν τα φάγαμε μαζί τους

ΕΠΕΙΔΗ  ρημάζουν  τη χώρα και τη ζωή μας

ΕΠΕΙΔΗ μας κλέβουν κατακτήσεις ολόκληρου αιώνα

ΕΠΕΙΔΗ δεν θέλουμε τα παιδιά μας να ζήσουν σε καμένη γη

ΕΠΕΙΔΗ το Μνημόνιό τους είναι το μνημόσυνο ολόκληρης της κοινωνίας

ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ

Μαζευόμαστε    Συζητάμε    Οργανωνόμαστε

ΔΕΥΤΕΡΑ 6 ΙΟΥΝΙΟΥ 7.00 ΜΜ

Πλατεία Καλογήρων (ΜΕΤΡΟ Δάφνης)

Ανοικτή Λαϊκή Συνέλευση – Συζήτηση

·     Παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας

·     Ισότητα - Δικαιοσύνη - Αξιοπρέπεια

·     Αγώνας - Αλληλεγγύη - Ενότητα

Κάτοικοι Δάφνης – Υμηττού και Αγίου Δημητρίου

Κάιρο, Αίγυπτος: Ίδρυση Ελευθεριακού Σοσιαλιστικού Κινήματος

Το Ελευθεριακό Σοσιαλιστικό Κίνημα ιδρύθηκε στις 23 Μάη 2011 στο Κάιρο, στην καρδιά της αιγυπτιακής επανάστασης και εν μέσω του επαναστατικού κύματος που σαρώνει όλο τον κόσμο σήμερα, από την Τυνησία έως την Αίγυπτο, τη Λιβύη, την Υεμένη, τη Συρία, και φτάνει ακόμα και στην Ισπανία ξυπνώντας μνήμες των κυμάτων του 1848 και του 1968. Αυτό το επαναστατικό κύμα θα πρέπει επίσης να παρασύρει και άλλες χώρες.

Το Κίνημα έχει δημοσιεύσει ένα μανιφέστο και προετοιμάζει μια πιο λεπτομερή δήλωση των βασικών του αρχών. Στοχεύει να φέρει κοντά όλους όσοι στέκονται ενάντια στον καπιταλισμό (ιδιωτικό και κρατικό) και όλους όσοι εναντιώνονται στη γραφειοκρατία και στην κεντροποίηση, στην καταστολή των ατομικών ελευθεριών, όλους όσοι αντιστέκονται στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όλους τους υποστηρικτές της αυτοδιαχείρισης στους χώρους εργασίας και της οργάνωσης κοοπερατίβων (συνεταιρισμών, συνεργατικών), όλους τους υπέρμαχους της οικονομικής χειραφέτησης, της διοικητικής αποκεντροποίησης και της άμεσης δημοκρατίας.

Το Κίνημα οργανώνεται σε ομάδες εργασίας των οποίων τα μέλη συναντιούνται και συντονίζονται με τις υπόλοιπες ομάδες, και συνίσταται από εκλεγμένους εκπροσώπους αυτών των ομάδων, που επικοινωνούν μέσω της χρήσης σύγχρονων μεθόδων επικοινωνίας με στόχο την αποφυγή οργανωτικών ιεραρχιών.