Οι μετανάστες απεργοί πείνας χρειάζονται την αλληλεγγύη όλων μας

Ήδη αρκετοί από τους μετανάστες απεργούς πείνας βρίσκονται πλέον στο νοσοκομείο παρουσιάζοντας έντονα συμπτώματα εξάντλησης. Το κράτος, δια στόματος Ραγκούση, έκανε ένα πρώτο μικρό και ασήμαντο ουσιαστικά βήμα υπαναχώρησης μιλώντας για ένα εξάμηνο ανοχής.
Τι θα γίνει όμως με το μεταναστευτικό, που, απ΄ ό,τι φαίνεται, μετά το μπαράζ εξεγέρσεων στην  απέναντι ακτή της Μεσογείου θα διογκωθεί σαν ένα από τα μείζονα ζητήματα που έχουν ανακύψει; Πόσους "παράνομους" και "λαθραίους" μπορούν να κυνηγήσουν και να κλείσουν στα κέντρα κράτησης γνωρίζοντας πως το πρόβλημα δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να λυθεί με τέτοιους τρόπους αφού αυτήν την κατάσταση την προκαλούν οι ίδιοι με πολέμους και με την υποστήριξη ολοκληρωτικών καθεστώτων; Το να μην μπαίνει σε καθεστώς παρανομίας κάποιος μόνο και μόνο επειδή εισήλθε στη χώρα, αποτελεί μία βάση για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού. Αν θέλουν να τηρούν τους ίδιους τους τους νόμους, ας ξεκινήσουν από την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας και όχι από την ποινικοποίηση της ανθρώπινης -και πολλές φορές- καταναγκαστικής μετακίνησης των ανθρώπων. 
Ο αξιοπρεπής αγώνας που δίνουν οι 300 μετανάστες χρειάζεται την αλληλεγγύη όλων μας, ώστε να σπάσει το απόστημα της κρατικής αναλγησίας και της διαρκούς υποτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Φ.Κ.  

(φωτογραφία από το σημερινό κλείσιμο κτιρίου του υπουργείου απασχόλησης στην οδό Κοραή από συντρόφους)

Ο χημικός κοινωνικός-ταξικός πόλεμος είναι εδώ!

Η σημερινή απεργιακή διαδήλωση, η οποία ακόμα είναι σε εξέλιξη στην Αθήνα, αποτέλεσε μία ακόμα σημαντική εκδήλωση αντίστασης. Ο κόσμος ήταν πολύς και το πάθος δεν έλειπε ούτε και σήμερα. Οι μπάτσοι έπνιξαν κυριολεκτικά το κέντρο για άλλη μια φορά επιτιθέμενοι στο σύνολο της πορείας για να τη διαλύσει.Η διαδήλωση αμαυρώθηκε από μια χούφτα ελλήνων της "σπίθας" με ελληνικές σημαίες και πατριωτικά κελεύσματα εθνικής συμφιλίωσης.
Τα αφεντικά πάντως είναι ξεκάθαρο ότι φοβούνται. Ξέρουν ότι αν η εξέγερση περάσει τη θάλασσα της Μεσογείου και βρεθεί στις βόρειες ακτές, δε θα τους σώσει τίποτα. Η ιστορία βρίσκετα μπροστά κι όχι πίσω λοιπόν...
Τ.Κ.

Ένα κείμενο από το Πλωμάρι της Λέσβου

ΠΡΟΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ (και όχι μόνο)

 Όλοι και όλες λίγο πολύ αντιλαμβανόμαστε ότι η ζωή μας μέρα με τη μέρα αλλάζει. Δεχόμαστε μία μεγάλη επίθεση  τόσο στην εργασία μας ( μισθοί , ασφαλιστικό, απολύσεις κτλ) όσο και στην καθημερινότητά μας     (ακριβότερη ΔΕΗ, πετρέλαιο, εισιτήρια στα μέσα μεταφορών, κτλ). Μια επίθεση που γίνεται ακόμη και στους πιο βασικούς τομείς της ζωής μας, όπως η περίθαλψη και η εκπαίδευση. Οι νόμοι της αγοράς, του κέρδους και της εκμετάλλευσης, οι νόμοι της ζούγκλας δηλαδή και του κανιβαλισμού, μας επιβάλλονται όλο και πιο βίαια, χειροτερεύοντας τους όρους με τους οποίους εργαζόμαστε και ζούμε. Ειδικά στην επαρχία η κατάσταση μπορεί να είναι ακόμη πιο δύσκολη ( βλέπε Καλλικράτη, ανεργία, απουσία κοινωνικών παροχών, υποδομών, κτλ).

Το παρακάτω κείμενο είναι μια προσπάθεια ενημέρωσης και επικοινωνίας εκ μέρους κάποιων εκπαιδευτικών και κατοίκων του Πλωμαρίου προς τους υπόλοιπους συγχωριανούς μας με αφορμή τη 2μερη απεργία στις 22 και 23 Φεβρουαρίου 2011.  Ξεκινώντας….

(Αφίσα που κυκλοφόρησε στην Αθήνα στις αρχές της δεκαετίας του 1990)

Να γίνει το Ελληνικό νέα Κερατέα!

Αλητεία. Αυτή είναι η λέξη που ταιριάζει σε όσα κάνουν αυτοί που κυβερνούν με τα invest in Greece και το fast track.
To  Ελληνικό τελικά δεν προορίζεται για πάρκο, όπως "ευαγγελιζόταν" το αντιπολιτευόμενο ΠΑΣΟΚ, αλλά πρόκειται να δοθεί στους πετρελαιάδες του Κατάρ.
Καμία έγνοια για τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες, κανένα σχέδιο για την έξοδο από αυτήν την τεράστια κοινωνική ανισότητα που εξωθεί χιλιάδες ανθρώπους στη φτώχια. Σημασία έχουν οι συγχωνεύσεις των τραπεζών για τη διατήρηση της κυρίαρχίας τους, τα κότερα και τα πετροδόλαρα των καταριανών, οι επενδύσεις που θα γίνουν για να μπορέσει το ντόπιο κεφάλαιο να ανακτήσει τα μειωμένα κέρδη του.
Οι κοινωνικές ανάγκες λοιπόν οφείλουν να επιβληθούν μέσα από την άμεση δράση. Οφείλουν να ξανατεθούν και να αρχίσουν να τίθενται σε άμεσους πειραματισμούς για την κάλυψή τους στους κοινωνικούς τόπους. Εμείς δεν έχουμε συγκεκριμένο σχέδιο αλλά έχουμε τη διάθεση να πειραματιστούμε για να το βρούμε. Το μοναδικό δικό τους σχέδιο είναι η επιβολή μίας βαρβαρότητας εργασιακής και μεγαλοεπενδυτικής.
Τα σχέδιά τους για το Ελληνικό πρέπει να ανακοπούν με πολύμορφη αντίσταση, όπως κάνουν εδώ και τόσο καιρό οι κάτοικοι της Κερατέας και της ευρύτερης Λαυρεωτικής. Η Αττική πρέπει να ξαναβρεί τον χαμένο εαυτό της και αυτό δεν μπορεί να γίνει παρά μέσα από το να ξαναβρεί τον χαμένο εαυτό της και η αρχαία έννοια της δημοκρατίας. Μέσα δηλαδή από τον καθημερινό αμεσοδημοκρατικό πειραματισμό και τη δράση που έχει αρχίσει εδώ και κάποια χρόνια να εμφανίζεται σε αρκετές συνοικίες της Αθήνας. Οι κάτοικοι λοιπόν των γύρω από το Ελληνικό περιοχών και οι τοπικές συνελεύσεις της ευρύτερης νότιας Αθήνας μπορούν προς αυτήν την κατεύθυνση να παίξουν έναν σημαντικό ρόλο.
Φ.Κ.