Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

Από τον ευέλικτο μαθητή στο νομαδικά εργαζόμενο

10 λάπτοπ σε κάθε νέο σχολείο, εξήγγειλε το Υπουργείο Παιδείας για τα 800 δημοτικά που επιλέχθηκαν να υπηρετήσουν το νέο ωράριο. Τα καθρεφτάκια για τους ιθαγενείς είναι μόνο για να χαϊδέψει τα αυτιά τους με τα φετίχ της εκπαίδευσης. Το «εκπαιδεύομαι και μάλιστα σε λάπτοπ» ως κορυφαία διαδικασία μάθησης ισοδυναμεί με το «υπάρχω» για να θυμηθούμε το σλόγκαν των δυο προηγούμενων δεκαετιών ότι «όποιος δεν θα γνωρίζει τη χρήση Η/Υ θα είναι αγράμματος». Αντικαθιστώντας τη χρήση των βιβλίων με τη χρήση λάπτοπ, από πέρσι, στην Α’ Γυμνασίου, άρχισε να ξεκαθαρίζει η σχέση της με ότι είχε απομείνει ως γνώση από το παρελθόν αλλά και κουλτούρα της γνώσης, ενώ παράλληλα με την θέρμανση της Αγοράς επιδίωξε να προσδώσει στο μαθητή την ιδιότητα του καταναλωτή. Καταναλωτής πληροφοριών και όχι γνώσεων που να μπορούν να συσχετισθούν, καταναλωτής πληροφοριών που δεν έχουν ηθική, νόμιμος και μόνιμος γενίτσαρος του οικονομικού-κοινωνικού συστήματος στη μάχη που διεξάγει με την «καθυστέρηση», ο νέος μαθητής. Για αυτό και το πείραμα που διεξάγεται στην Ελλάδα με τις 400 και βάλε, ώρες, που μπαίνουν στο δημοτικό προκειμένου να λειτουργήσει με 7ωρο υποχρεωτικό πρόγραμμα σε όλες τις τάξεις.
Από κει και ο νομαδικά εργαζόμενος με το λαπτοπ αγκαλιά, ο θερμός καταναλωτής ιδεών και πραγμάτων.
γκ (http://www.youtube.com/watch?v=GzwwPkDH-vk&feature=related)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου