Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

για να (μη) βρει κράτος και εξουσία η άνοιξη


Με ό,τι έχει απομείνει στα σπάργανα της σκέψης για ένα κόσμο που οι λέξεις ακόμα σημαίνουν αυτά που ηχούν. Με ό,τι έχει απομείνει στη γη και στους ανθρώπους να μοιάζει, να δείχνει και να είναι αληθινό. Με ό,τι έχει απομείνει έρωτας, ζωή και θάνατος, μοιράζομαι και ποίηση. Με ό,τι έχει απομείνει για να (μη) βρει «κράτος και εξουσία η άνοιξη».γκ
Τούτες οι μέρες το' χουνε
τούτες οι εβδομάδες
για να χορεύουν τα παιδιά
να χαίροντ' οι μανάδες

Δώστε του χορού να πάει
τούτ' η γη θα μας εφάει
τούτ' η γη που την πατούμε
όλοι μέσα θε να μπούμε

Χορέψετε, χορέψετε
τα νιάτα να χαρείτε
γιατί σε τούτο τον ντουνιά
δεν θα τα ξαναβρείτε

Τούτ' η γη με τα χορτάρια
τρώει νιές και παλικάρια
τούτ' η γη με τα λουλούδια
τρώει νιές και κοπελούδια

Χαρείτε νιοί, χαρείτε νιές
χαρείτε παλικάρια
κι εγώ του Χάρου του' βαλα
σίδερα στα ποδάρια

Δώστε του χορού να πάει
τούτ' η γη θα μας εφάει
τούτ' η γη που την πατούμε
όλοι μέσα θε να μπούμε

Χορέψετε, χορέψετε
παπούτσια μη λυπάστε
μα κείνα ξεκουράζονται
τη νύχτα που κοιμάστε

Βάρ'τε την με το ποδάρι
τούτ' η γη θα μας εφάει

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου